Jeszcze trzy lata temu na pytanie „ile państwa w gospodarce?”ekonomiści odpowiadali „jak najmniej”. Po doświadczeniach kryzysu odpowiedź nie jest już oczywista. Skoro sam rynek w sytuacjach kryzysowych dostaje od państwa pomoc, to może państwo jest potrzebne? Gdyby nasza giełda została sprywatyzowana, tak w Pradze czy Budapeszcie, dziś Warszawa nie byłaby centrum finansowym w naszym regionie Europy, rolę tę pełniłby Wiedeń. To on sprywatyzował i zmarginalizował giełdę czeską i węgierską.

Nawet najbardziej liberalne rządy wspierają nie tylko banki, ale całe gałęzie gospodarki. Najświeższy przykład – Berslusconi blokuje unijne porozumienie z Koreą Południową o wolnym handlu, żeby nie pogarszać sytuacji Fiata. Co ma zrobić tamtejszy urząd ochrony konkurencji? Dopuszczenie tanich koreańskich aut do unijnego rynku służy interesom nabywców, może spowodować obniżkę cen. Wejście tych aut na rynek nie służy jednak europejskim producentom.

Nasz Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów toczy podobną wojnę z ministrem skarbu Aleksandrem Gradem. Chodzi o PGE, które chce kupić gdańską Energę. Transakcji, którą forsuje minister Grad, prywatyzacją jednak nazwać nie można, bo kupujący też jest kontrolowany przez państwo. Jednak nie tylko z tego powodu sprzeciwia się jej UOKiK.

Polski rynek energetyczny opanowany jest przez kilku monopolistów terytorialnych i o konkurencji między nimi nie ma mowy. Dlatego taryfy cenowe zatwierdza Urząd Regulacji Energetyki. Dla nabywców prądu to jednak pociecha niewielka. W cenie prądu dla gospodarstw domowych zmieściły się bowiem ogromne przerosty zatrudnienia i przywileje wywalczone przez związki energetyków, które w prywatnych firmach byłyby nie do przyjęcia.