Jeszcze w lipcu rząd skierował do Sejmu wypracowaną wspólnie przez Ministerstwo Gospodarki i BCC „konstytucję przedsiębiorców” – Prawo działalności gospodarczej. Sukces osłabia gorycz odłożenia przez parlament głosowania tej ustawy. Lublin, Olsztyn, Kraków, Warszawa zostały wzbogacone o nowy tabor dla transportu miejskiego, a potencjał PKP IC zwiększył się dzięki decyzjom rządowym o 370 nowoczesnych jednostek. Zwiększyła się także przepustowość polskich portów i ich infrastruktura – drogi dojazdowe. Do września rząd wydał na ten cel 655 mln zł.

Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej przyspieszyło prace nad uruchomieniem, jeszcze przed wyborami, Rady Dialogu Społecznego. Premier Kopacz podtrzymała także refundację kosztów pracodawców zatrudniających bezrobotnych do 30. roku życia. Przyjęto ustawy o innowacjach, rozstrzyganiu sporów, terminach zapłaty w transakcjach handlowych. Osłabło niestety tempo zagospodarowywania środków unijnych. Również nie wszedł w życie niecierpliwie oczekiwany przez inwestorów kodeks budowlany. A inwestycje oznaczają pracę, pieniądze i mniejsze bezrobocie.

Ciężka chmura wisi także nad rządem w sprawie deficytowego sektora węgla kamiennego. Rozwiązanie tej palącej „kwadratury koła” nie jest najlepszym pomysłem na czas kampanii wyborczej. Lecz chmura ciemnieje. „Żelazną Damą” okazała się prezes Rady Ministrów w kwestii uchodźców. Wybrała polską „rację stanu”.

Dziś jednak ważniejsze od podsumowań jest to, co będą mieli do zrobienia rząd i parlament nowej kadencji. Najpilniejsze zadania w sferze realnej i finansowej to:

– likwidacja przywilejów emerytalnych, w szczególności szybkie zrównanie wieku emerytalnego kobiet i mężczyzn;

– ograniczenie szarej strefy, w której na czarno pracuje już 1,3 mln ludzi i która sięga już 24 proc. polskiego PKB (według szacunków Banku Światowego), poprzez reformy regulacyjne i podatkowe;

– zamykanie lub sprzedaż deficytowych państwowych kopalń i zakładów produkcyjnych;

– strategia dla energetyki, w tym znaczna prywatyzacja elektrowni oraz import taniej energii ze Szwecji, z Niemiec i Ukrainy;

– zmniejszenie deficytu sektora finansów publicznych z obecnego poziomu ok. 3 proc. PKB do zera, czyli o ok. 50 mld zł;

– rozwój przemysłu obronnego poprzez usprawnienie systemu zamawiania uzbrojenia i sprzętu wojskowego;

– reforma systemu szkolnictwa poprzez silny wzrost szkolnictwa o profilu zawodowym i zmniejszenie szkolnictwa wyższego na niektórych kierunkach;

– stworzenie i realizacja długofalowej wizji i strategii systemu ochrony zdrowia.

W sferze regulacyjnej konieczne są: jak najszybsze zreformowanie prawa pracy; nowa polityka imigracyjna, szczególnie wobec imigracji z Ukrainy; podniesienie efektywności funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości; ograniczenie państwowej biurokracji i zwiększenie jej efektywności; wprowadzenie jednolitych interpretacji podatkowych i większe uszczelnienie systemu podatkowego, m.in. poprzez ujednolicenie stawki VAT; wprowadzenie zasady jedna kontrola w ciągu roku; systematyczne ograniczanie liczby licencji i zezwoleń; implementacja nowego prawa budowlanego i polityki zagospodarowania przestrzennego; skrócenie okresu zwrotu VAT; wprowadzenie regulacji, które pozwolą na odroczenie składki do ZUS-u, kiedy firma nie generuje przychodu; zmniejszenie efektywnej stawki w podatku CIT do poziomu bliskiego stawce nominalnej; interpretacja wątpliwości regulacyjnych na korzyść przedsiębiorcy i respektowanie prawa do błędu; w celu silnego przyspieszenia budownictwa czynszowego, zwiększona ochrona praw właścicielskich; przygotowywanie się do wejścia do strefy euro i realizacja obecności Polski w procesie tworzenia unii bankowej w Unii Europejskiej.