Uczestnicy akcji domagali się m.in. od ukraińskich władz, by uznały język tatarski za jeden z języków państwowych, a także prawa do oświaty w tym języku oraz przywrócenia historycznych nazw krymskich miejscowości.

Krymscy Tatarzy, którzy demonstrowali pod ukraińskimi flagami państwowymi, apelowali również, by władze w Kijowie i wspólnota międzynarodowa uznały ich deportację za zbrodnię.

Tatarzy od lat mają za złe władzom Ukrainy, że nie robią nic, by rozwiązać ich problemy. Główne kwestie, na które wskazują, to kwestia własności ziemi oraz nieprzestrzeganie praw mniejszości.

Po przymusowym wysiedleniu w 1944 roku Tatarzy zaczęli powracać na Krym dopiero na początku lat 90. Po powrocie dowiadywali się, że ziemia ich przodków przeszła w ręce napływowej, przeważnie rosyjskojęzycznej ludności. Spór o ziemię dotyczy południowego wybrzeża Krymu, który jest niezwykle atrakcyjnym terenem turystycznym.

Tatarzy narzekają także na proces rusyfikacji i asymilacji, dotkliwie odczuwają brak szkół z ich językiem nauczania.