Choć całe życie zajmowałam się ściganiem przestępców, jestem nagle współpracownikiem gangu złodziei samochodów - mówi Ewa Szklarska. Przez 10 lat tropiła bandytów, a padła ofiarą pomówienia jednego z nich. Igor Ławrynowicz, pseudonim Patyk, świadek koronny zeznający m.in. w sprawie zabójstwa Papały, twierdził, jakoby "w połowie lat dziewięćdziesiątych widziała, jak jej partner bierze łapówkę". Prokurator dorzucił zarzut współpracy z zorganizowaną grupą przestępczą. Zeznanie przestępcy odebrało jej pracę, zniszczyło życie. Po ośmiu latach wyroku wciąż nie ma.

Kwiatek dla "Żylety"

Pierwszy raz usłyszałam o niej w 1996 r. Andrzej Przemyski, ówczesny rzecznik prasowy komendanta głównego policji, miał zwyczaj słuchać policyjnej radiostacji, by wiedzieć, co dzieje się w Warszawie. Któregoś wieczora w komendzie przy ul. Puławskiej rozmawialiśmy o bolączkach ich służby.

- 100! Zgłoś się. Tu 3, 5, 2. Zgłaszam zatrzymanie. Mamy na gorąco złodzieja samochodowego - zaskrzeczała radiostacja.

- Przyjąłem. Wieziecie go do nas na Wilczą?

- Zaraz zjeżdżamy do bazy. Dokumentacja... - usłyszeliśmy dalszą wymianę zdań z dyżurnym Komendy Rejonowej w Śródmieściu.

- Zobacz, sierżant Ewa znowu w akcji. To taka nasza polska "Żyleta" - skomentował Przemyski, nawiązując do głośnego wówczas filmu z Pamelą Anderson. - Młoda, ładna, zgrabna i kładzie bandziorów, powalając ich na glebę, bo zna jakieś sztuki walki - wytłumaczył krótko i konkretnie.

- Rzeczywiście od dziecka ćwiczyłam judo sportowe i nawet jestem instruktorem - potwierdziła w późniejszych rozmowach ze mną Ewa Szklarska.

Wtedy, kiedy słuchaliśmy z Przemyskim jej wymiany zdań z dyżurnym, Ewa Szklarska pracowała w sekcji wywiadowczej na warszawskim Śródmieściu. W nieoznakowanych radiowozach, po cywilnemu patrolowała ulice miasta. Łapała na gorącym uczynku sprawców rozbojów, włamań, wymuszeń i złodziei samochodów.

- Udało nam się np. w 1996 r. po błyskawicznym pościgu zatrzymać złodzieja z tzw. grupy praskiej, który uciekał właśnie skradzionym voyagerem - wspomina.

Jej partnerem był wówczas policjant, który później nosił pseudonim Dino. Oboje odnosili sukcesy. W corocznym rankingu Komendy Stołecznej zajmowali pierwsze lub drugie miejsce za największą liczbę zatrzymanych podczas dokonywania przestępstwa sprawców. Było ich około 200.

Ale też przeżyli wspólnie wiele groźnych akcji, m.in. zostali przez bandziorów kilkakrotnie ostrzelani. Na szczęście przestępcy spudłowali.

- Jedna z ciekawszych historii wydarzyła się na Nowym Świecie. Zobaczyliśmy włamanie do jubilera. Włamywacze rozbiegli się, ale postanowiliśmy, że przynajmniej jeden na pewno nam nie ujdzie. Pobiegliśmy za nim. Zaczął strzelać, ale nie odpuściliśmy. Dopadliśmy go na ul. Nowogrodzkiej. Miał w komorze jeszcze jeden ostry nabój - opowiada Ewa Szklarska. - Na szczęście nas nie trafił. Jedynym obrażeniem mojego partnera był złamany palec u nogi. Co ciekawe, tam, gdzie go dopadliśmy, właśnie jacyś inni złodzieje włamywali się do kiosku ruchu. Też ich dorwaliśmy, ale pomogła nam załoga mundurach.

Czytaj dalej >>>