I ma rację, będziemy sięgać do kieszeni, żeby uzyskać informację dokładną, wręcz dedykowaną naszym potrzebom. Zapłacimy, jeśli potrzebnej nam wiedzy nie uzyskamy np. z sieci społecznościowych. Ale za wiadomości byle jakie, o byle czym, będące rozrywką nikt płacić nie będzie.

Gazety w pułapce klikalności

Media tradycyjne wpadły w pułapkę klikalności. Magicy od zarządzania mediami przekonali wydawców, że tylko klikalność, a więc liczba odwiedzających portal internetowy gazety, świadczy o jakości, pozycji i renomie tytułu. Wcześniej w tych samych sidłach ugrzęźli autorzy wiadomości telewizyjnych. Telemetria mierząca z sekundową dokładnością wielkość widowni programów była bezwzględna: widzowie przełączali odbiornik na konkurencyjne programy, gdy pojawiały się trudniejsze tematy. Wybory w Kongo i na Białorusi, prawa człowieka i wielkie wynalazki ludzkości zaczęły przegrywać z wiadomościami o polowaniu na wielkiego kota, spadającym samolocie i nowych ekscesach pani z różowym konikiem.

Syndrom, który zabił "mszę o 20", jak Francuzi jeszcze niedawno określali główne wydania wiadomości telewizyjnych, dopada dziś prasę. Każdy zarządzający portalem gazety wie, jak wystrzelą w górę wskaźniki, z których jest rozliczany, jeśli zatytułuje tekst "Isabel odchodzi od Kazimierza", "Palikot z Nelli w śmiertelnym uścisku" lub "Kownacki odszedł przez kobietę". A to właśnie są artykuły z działów polityka przyciągające uwagę odbiorców, najchętniej czytane. Takich tekstów powinno być więcej tak na portalach, jak i w tradycyjnych, papierowych wydaniach, na tym będziecie zarabiać, zamieszczając obok reklamę, a reklamodawcom będziecie pokazywać wyniki klikalności - przekonują specjaliści. Kłamią. Takie teksty nie tylko odstraszą od mediów co bardziej inteligentnych odbiorców. Oszukują też reklamodawców, bowiem reklama przeżywa dziś jeszcze większy kryzys niż media.

czytaj dalej