Anna Adamek nigdy nie ogląda walk syna, no chyba że powtórki. "Włączam telewizor, kiedy już znam wynik pojedynku. Wcześniej nie mogę się zmusić. Ale żeby jechać i zobaczyć Tomka w ringu na żywo? Nie ma mowy" - mówi.

Ostatnie dni przed walką w Łodzi Adamek spędza właśnie u mamy i we własnym domu w Gilowicach, niewielkiej wsi na Żywiecczyźnie. "Ma w piwnicy salkę, którą sam sobie urządził: worki treningowe, lustra... Skacze na skakance, podnosi ciężarki. Wiadomo, teraz to już tylko można podbudować sobie formę psychiczną, a nie fizyczną" - mówi jego kolega Adam Kudzia. Żona i córki zostały w USA, z zawodnikiem przyjechał za to cały sztab, na czele z trenerem Andrzejem Gmitrukiem.

Tak trenują bokserzy

Robotnicza dzielnica Żywca. Fabryka śrub Śrubena, za nią mała opuszczona kotłownia. Na dworze jasno, ale w środku przygnębiająca ciemność i chłód. W niewielkim pomieszczeniu rozgrzewa się kilku chłopaków w zielonych dresach. Betonowa posadzka, szare okna, grzyb na ścianach, trochę kolorowych plakatów bokserskich gwiazd i worki treningowe.

"Oto moja kuźnia talentów" - uśmiecha się Stefan Gawron, trener bokserów Górala Żywiec. "Spod tej ręki wyszli olimpijczycy i mistrzowie: Małyszkowie, bracia Mizia, Tomek Wolny" - zaciska pięść. Jednak największą gwiazdą, jaką uczył bokserskiego rzemiosła, jest Tomasz Adamek. "My, górale, byliśmy szczególnie mocni w te klocki, cała bokserska śmietanka wąchała nasz żywiecki ring. Ksiądz sumę przesuwał o dwie godziny, bo kiedy w telewizji leciał boks, kościół świecił pustkami. A teraz? W telewizji tylko piłka i piłka. A ci piłkarze jedynie wstyd przynoszą" - zaczyna się denerwować. "Teraz mam dwudziestu chłopaków, szkoda, że dziewczyny mi porezygnowały. Chłopak wiadomo, różne zapaszki zniesie, a dziewczyna powinna mieć chociaż gdzie twarz przemyć. Ale stara prawda mówi, że w ciężkich warunkach to i wyniki są, a jak jest za dobrze, to wyników nie ma" - mówi Gawron, który sam boksował przez 16 lat, a już drugie tyle trenuje innych.

Pani Adamek nigdy nie żałowała, że Tomek wybrał taki sport. "To było w czasie, kiedy ja dużo pracowałam i sama wychowywałam pięcioro dzieci. Koledzy go pociągnęli w boks, a ja byłam spokojna, że on jest na treningu i nigdzie się nie wałęsa. Wolałam, żeby tam się wyżył, bo był strasznie żywym dzieckiem. Tylko w piłkę nie dawałam mu grać. Przychodził skopany, całe nogi czarne. Nieraz mówiłam: <Przestań ty mi grać>" - wspomina.