Ptasia grypa zagraża gospodarstwom. Hodowcy drobiu muszą pamiętać o tych zasadach

Ptasia grypa poważnym zagrożeniem. Hodowcy mogą stracić całe stada

W polskich warunkach zapobieganie grypie ptaków ma znaczenie zarówno dla zdrowia zwierząt, jak i bezpieczeństwa ekonomicznego gospodarstw. Wystąpienie choroby może pozbawić hodowcę stada przychodów, a wprowadzane ograniczenia utrudniają zachowanie ciągłości produkcji. Konsekwencje wykraczają poza zakażone gospodarstwo: odczuwają je również inni producenci oraz zakłady przetwórcze. Dodatkowym obciążeniem dla branży jest ryzyko czasowej utraty rynków zbytu.

Jesienią i zimą ryzyko rośnie. Wirus może przedostać się do gospodarstwa

Jesień i zima to okres wymagający wzmożonej ostrożności. W rozprzestrzenianiu wirusa istotną rolę odgrywają dzikie ptaki, zwłaszcza gatunki związane ze środowiskiem wodnym. Do zakażenia drobiu może dojść także poprzez kontakt pośredni z zanieczyszczonym środowiskiem. Dlatego ochrona stada wymaga konsekwentnego przestrzegania zasad higieny i zabezpieczenia gospodarstwa przed zawleczeniem wirusa.

Jak chronić drób przed ptasią grypą? Pięć najważniejszych zasad

Kampania #NoBirdFlu przekłada wiedzę naukową na praktyczne działania, które można wdrożyć w codziennej pracy. Jest skierowana do hodowców drobiu, właścicieli stad przydomowych, lekarzy weterynarii oraz osób odwiedzających gospodarstwa w związku z wykonywanym zawodem. Szczególną uwagę poświęca niewielkim hodowlom i utrzymywaniu drobiu na własne potrzeby. Podstawą profilaktyki jest pięć zasad:

• Kontrola dostępu do gospodarstwa – ograniczenie wejść osób postronnych i wjazdów pojazdów do niezbędnego minimum.
• Skuteczne czyszczenie i dezynfekcja – regularne oczyszczanie i odkażanie pomieszczeń, narzędzi oraz sprzętu, a także stosowanie odzieży i obuwia ochronnego oraz higiena rąk.
• Ochrona przed kontaktem z dzikimi ptakami – zabezpieczenie paszy, ściółki i wody oraz uniemożliwienie drobiowi korzystania ze zbiorników wodnych dostępnych dla dzikiego ptactwa.
• Oddzielne utrzymywanie różnych gatunków drobiu – w tym rozdzielenie kur i kaczek.
• Obserwacja stada i szybka reakcja – rozpoznawanie niepokojących zmian oraz niezwłoczne zgłaszanie podejrzenia choroby lekarzowi weterynarii.

Te działania mogą uchronić gospodarstwo przed poważnymi stratami

Bioasekuracja powinna być stałym elementem prowadzenia każdego gospodarstwa utrzymującego drób. Jej skuteczność zależy od codziennej konsekwencji wszystkich osób mających kontakt z ptakami. Współpraca hodowców, pracowników gospodarstw, lekarzy weterynarii i Inspekcji Weterynaryjnej pomaga ograniczać ryzyko rozprzestrzeniania choroby, chroniąc stada oraz dochody producentów.

Eksperci przypominają o zagrożeniu. Ruszyła kampania informacyjna

W ramach kampanii udostępniono materiały w języku polskim, w tym plakaty, infografiki, film i treści do mediów społecznościowych. Można je wykorzystać do przypominania zasad bioasekuracji pracownikom gospodarstw oraz upowszechniania wiedzy wśród hodowców.

Źródło: Krajowa Izba Lekarsko-Weterynaryjnatasia grypa