"Prawdziwy koniec ery saddamizmu"
Al-Ahram (Egipt)
(...) Wyrok śmierci na Saddama Husajna i jego wspólników jest bardzo kontrowersyjny. Nie wiadomo, czy przyczyni się do stabilizacji sytuacji w Iraku. Ale jedno
jest pewne: niepewność sytuacji i rozlew krwi na dużą skalę wymaga nadal zdecydowanych działań ze strony społeczności międzynarodowej. Morał na dzisiaj mógłby brzmieć: okupacja to zło
– jednak dyktatura jest jeszcze większym złem, ponieważ otwiera granice ojczyzny dla okupantów. (...)
Dlatego właśnie trudno znaleźć jakiekolwiek usprawiedliwienie dla Husajna. Był jednym z najstraszniejszych dyktatorów, jakich widziała ludzkość. Saddam i jego reżim nie reprezentował w
żaden sposób irackiego narodu, nie był gwarantem jego rzeczywistej suwerenności. Ten krwawy reżim wykorzystywał władzę do załatwiania własnych interesów i zmarnował zasoby kraju i
potencjał tkwiący w Irakijczykach. Saddam masakrował swój naród, nawet dzieci. Iracki dyktator zasługiwał na karę śmierci za zbrodnie, których dopuścił się przeciwko Irakijczykom. Jednak
podobnie jak ta kara śmierci była niezbędna, tak samo konieczne jest niezwłoczne wycofanie wojsk okupacyjnych. (...) Wyrok na Saddama jest prawdziwym końcem ery saddamizmu.
"To nic nie zmieni"
Al-Hayat Al-Jadeeda (Palestyna)
Nie ma wątpliwości, że Saddam Husajn był tyranem i despotą, który unieszczęśliwił cały naród i spowodował katastrofę polityczno-ekonomiczną
w Iraku. Nasi dyktatorzy nie uczą się na błędach innych. Nie postępują w bojaźni przed Bogiem, jak uczy Księga. Dlatego jeśli spotyka ich taki los, jaki wczoraj spotkał Saddama, jest to
sprawiedliwe. (...) Czym są jednak zbrodnie, które popełnił dyktator w porównaniu z ogromem zbrodni okupantów Iraku i tych, którzy im pomagają? (...) Nie zabraknie męczenników, którzy
będą walczyć o wyzwolenie Palestyny. Nie zabraknie męczenników, którzy będą gotowi walczyć o swoją ojczyznę w Iraku.
"Okupanci w Iraku sieją większe spustoszenie niż reżim Saddama"
Al-Wehda (Syria)
To już koniec saddamizmu. Wczoraj wybiło podzwonne dla jego reżimu, dla władzy, która nie wahała się przed łamaniem prawa na ogromną skalę. Jednak w Iraku nie
zapanuje pokój, jeśli Stany Zjednoczone nadal będą szerzyć tam demokrację w taki sposób, jak robią to dziś. Największe demokracje światowe pod przywództwem USA stosują najbardziej
odrażające formy agresji i wojen wobec innych narodów, niszcząc te obszary wolności, które udało się stworzyć w naszym regionie i depcząc prawa człowieka. (...) Dzisiejsze niszczenie Iraku
przez zagranicznych okupantów to jedna z największych zbrodni popełnianych przez tak zwane demokratyczne narody w imię pokoju i demokracji. Właśnie dlatego wczorajszy werdykt w sprawie Husajna
nie dał nadziei na to, że w zrujnowanym wieczną wojną kraju ludzie zapragną demokracji. Dla setek tysięcy irackich rodzin Saddam Husajn symbolizował zło terroru i cierpień, ale dziś
symbolem tego samego stały się amerykańskie i brytyjskie czołgi okupacyjne niszczące ten piękny kraj. (...) Po wyroku na Saddama nadszedł czas na to, żeby Zachód wezwał okupantów do
zaprzestania przemocy i respektowania woli populacji, rodów, suwerenności, kultury i dziedzictwa. Ta agresja niszczy wszystko, także demokrację.
"Wyrok na Saddama pogłębił podziały w świecie arabskim"
Al-Watan (Katar)
Wyrok na Saddama jeszcze bardziej pogłębił podziały w świecie arabskim. Powstały one w pierwszych dniach międzynarodowej inwazji na Irak. Przeciwnicy Saddama,
czyli przytłaczająca większość Irakijczyków, wielu obywateli Iranu i setki tysięce szanujących tradycję i religię Arabów z pełnym nadziei oczekiwaniem czekało na wyzwolenie Iraku spod
rządów reżimu partii Baath. Ale bez entuzjazmu większość z nas przyjęła jednak okupację kraju. Poparcie dla niej stopniało jeszcze bardziej, gdy mimo stacjonowania tam obcych wojsk, w Iraku
zapanował chaos i bezprawie. (...)
Wczorajszy wyrok na Saddama ucieszył tych, którzy go nienawidzili. Radują się też zwolennicy wojny w Iraku. Reszta przyjęła ten werdykt bez entuzjazmu. Nie tylko Saddam powinien być sądzony,
ale przede wszystkim dyktatorski ustrój, który wprowadził. Powinien zostać skazany saddamizm. (...)
Ameryka przynosi do Iraku wszystko, co ma najgorsze – śmiercionośną broń i karę śmierci. A to przecież sąd międzynarodowy powinien postawić przed swoim obliczem byłego dyktatora.
Powinien opowiedzieć całemu światu o zbrodniach, jakich on się dopuścił. Jednakże powinien on mieć prawnika i prawo do obrony. Wczorajszy wyrok był zemstą, a nie sprawiedliwym sądem. Był
rodzajem katharsis, ulgą dla ofiar – ale miał niewiele wspólnego z obiektywnym rozsądzeniem sprawy. Nic dobrego nie może wyjść z irackiej kolebki nienawiści. Wykonanie wyroku na
Saddamie może tylko wzmocnić podziemny ruch oporu tworzony przez funkcjonariuszy jego reżimu. Jeśli tak się stanie, to nawet pięć dekad może nie starczyć na zaprowadzenie spokoju w
Iraku.
"To najłagodniejszy wyrok"
Abrar Eghtesadi (Iran)
Kara śmierci to minimalna kara, na jaką zasłużył iracki dyktator Saddam Husajn. Ten wyrok zasądzony w niedzielę rano przez irackich sędziów nie powinien
jednak sprawić, że ze świadomości międzynarodowej opinii publicznej znikną zbrodnie, które Saddam popełnił w latach 1980 – 88, kiedy atakował Iran. Naród Iranu przyjął ten
werdykt z zadowoleniem.
