- oświadczył cytowany w komunikacie komisarz ds. zarządzania kryzysowego Janez Lenarczicz.
Jak podkreślił, unijne Centrum Koordynacji Reagowania Kryzysowego (ERCC) działa 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu i jest w stałym kontakcie z państwami członkowskimi, delegaturami UE w regionie i ambasadą Chin w Brukseli. KE zadeklarowała, że na wniosek państw członkowskich może uruchomić dodatkowe wsparcie.
Instytucje europejskie nie mają własnej floty samolotów, dlatego UE będzie współfinansować koszty przelotu. Zgodnie z planem pierwszy samolot miał wylecieć do Chin z Francji w środę rano, a drugi później w tym tygodniu. KE podkreśliła, że unijni obywatele, którzy znajdują się w regionie i chcą zostać repatriowani, mogą nadal o to wnioskować. Narodowość nie ma przy tym znaczenia.
Zgodnie z wstępnymi ustaleniami pierwszym samolotem zostanie przetransportowanych około 250 Francuzów. Drugim ma wracać ponad 100 obywateli UE z innych krajów. To pierwszy wniosek o pomoc tego rodzaju i niewykluczone, że w najbliższych dniach o podobne wsparcie zwrócą się inne kraje członkowskie.
Procedura powrotu przewiduje, że podróż do Europy będą mogły odbyć tylko osoby, które nie mają objawów choroby. Centrum reagowania kryzysowego UE jest w kontakcie z rządami państw członkowskich, by koordynować powroty i ewentualne okresy kwarantanny.
W miarę rozprzestrzeniania się koronawirusa coraz więcej krajów ewakuuje swych obywateli z regionu miasta Wuhan. We wtorek zabrani zostali obywatele USA. Nie trafili oni jednak prosto do domów, ale na Alaskę, gdzie mają być poddano badaniom. Decyzję o wysłaniu samolotów podjęły też m.in. Australia, Francja, Japonia, Korea Południowa i Mongolia.
Epidemia zapalenia płuc wywoływanego przez nowy rodzaj koronawirusa wybuchła w grudniu ubiegłego roku w Wuhan, stolicy prowincji Hubei w środkowych Chinach. Jak dotąd w Państwie Środka potwierdzono około 6 tys. zakażeń i ponad 130 zgony.
Unijny Mechanizm Ochrony Ludności, w ramach którego udzielana jest pomoc krajom potrzebującym wsparcia, istnieje od 2001 roku. Pomaga we współpracy pomiędzy państwami i ułatwia koordynację w obszarze ochrony cywilnej. W jego ramach każdy kraj na świecie, a także ONZ czy inne organizacje mogą się zwrócić o wsparcie w razie katastrofy wywołanej przez człowieka lub klęski żywiołowej. Uczestniczą w nim wszystkie państwa członkowskie UE, a także Islandia, Norwegia, Serbia, Macedonia Północna, Czarnogóra i Turcja.
