Dawny porządek świata się załamuje, a mocarstwa używają integracji ekonomicznej jako broni - ostrzegał we wtorek Carney podczas Światowego Forum Ekonomicznego w Davos.
Podkreślił, że to koniec "przyjemnej historii i początek brutalnej rzeczywistości". Nawiązując do eseju Vaclava Havla, dodał, że w tej nowej sytuacji państwa "o średniej sile", takie jak Kanada, nie są "bezsilne".
W samej Kanadzie wystąpienie Carneya zostało uznane za jedno z najistotniejszych w historii kraju. W Europie jego przemówienie komentowano jako dobitny, ale realistyczny głos sprzeciwu wobec polityki Trumpa, chociaż Carney ani razu nie wymienił w nim nazwiska amerykańskiego prezydenta.
Nowy lider Zachodu? Kim jest Mark Carney – polityk, który rzucił wyzwanie Trumpowi
Carney został zaprzysiężony na 24. premiera Kanady 14 marca 2025 r., po zastąpieniu w roli lidera Liberałów premiera Justina Trudeau. W wyborach, przeprowadzonych pod koniec kwietnia ubiegłego roku, dostał się do parlamentu z okręgu na przedmieściach Ottawy.
Od czasu objęcia stanowiska otwarcie krytykował Trumpa. Wielokrotnie mówił, że światowy system handlu w poprzednio znanej formie się skończył, używał też określenia "załamanie".
Kiedy pod koniec kampanii wyborczej w Kanadzie w kwietniu 2025 r. Trump apelował, by Kanadyjczycy wybrali człowieka, który miałby "siłę i mądrość" przyłączyć Kanadę do USA, Carney napisał na X, że w Kanadzie "to my decydujemy o tym, co się tu dzieje".
W wieczór wyborczy mówił o "amerykańskiej zdradzie" i zapowiedział, że Kanadyjczycy w sytuacji zagrożenia "będą walczyć".
Kierowany przez Carneya rząd w reakcji na amerykańskie cła ogłosił programy budowy silnej gospodarki krajowej, w tym ułatwienia dla wielkich projektów infrastrukturalnych, rozwój budownictwa mieszkaniowego i preferencje dla krajowych przedsiębiorstw w zamówieniach publicznych.
Carney w swoje pierwsze zagraniczne podróże jako premier poleciał do Francji i Wielkiej Brytanii. Pogłębił współpracę Kanady z Unią Europejską, w tym doprowadził do włączenia Kanady do unijnego programu finansowania obronności, SAFE.
Kanadyjski premier konsekwentnie wspiera Ukrainę, popiera też Danię i Grenlandię. Od ubiegłego roku rozpoczęła się odwilż w stosunkach Kanady z Chinami i Indiami. Przed wizytą w Davos Carney odwiedził Chiny, gdzie podpisano wiele porozumień. Z kolei ambasador Indii Dinesh Patnaik zapowiedział w mediach, że kanadyjski premier odwiedzi w lutym Indie. Carney promuje też ideę współpracy Kanady, Unii Europejskiej i krajów Pacyfiku.
Carney urodził się 16 marca 1965 r. w Fort Smith na kanadyjskich Terytoriach Północno-Zachodnich. Jego rodzina przeniosła się do Alberty. Przyszły premier skończył katolicką szkołę średnią St. Francis Xavier w Edmonton.
Grał w hokeja na pozycji bramkarza. Carney często nawiązuje do tej dyscypliny i odporności, którą nabył jako zawodnik. Dzięki stypendium studiował na Uniwersytecie Harvarda w USA. Doktorat z ekonomii zdobył na Uniwersytecie Oksfordzkim w 1995 r.
Carney po studiach pracował w banku Goldman Sachs, od 2003 był wiceszefem Bank of Canada, a w 2004 r. przeszedł do ministerstwa finansów. Przyszły premier w latach 2008-13 kierował Bankiem Kanady. Analitycy z tego kraju oceniają, że Carney uchronił Kanadę przed poważniejszymi reperkusjami kryzysu finansowego lat 2008-09. W latach 2013-20 kierował Bankiem Anglii jako pierwszy nie-Brytyjczyk. Obywatelstwo brytyjskie otrzymał w 2018 r., lecz zrzekł się go, kiedy został premierem - podobnie jak obywatelstwa irlandzkiego, które miał po dziadkach.
Żoną premiera jest brytyjska ekonomistka Diana Fox Carney. Podczas wieczoru wyborczego w kwietniu 2025 r. podkreślała, że jej mąż jest „konsekwentny, współczujący, lojalny”, odwołuje się do ważnych wartości, „ma złośliwe poczucie humoru i wielki uśmiech”.
Państwo Carney mają cztery córki. Mają też kota, Nico, który posiada swój profil na X jako Nico Carney Purr Minister of Canada (ang. Nico Carney Mruczek Premier Kanady). We wpisie z 21 stycznia br. pojawił się filmik z Carneyem, otwierającym drzwi kotu. „Możesz być światowym liderem, ale nadal musisz przytrzymać drzwi swojemu kotu” – brzmiał komentarz.
Dziennikarka. Absolwentka studiów magisterskich na Uniwersytecie Łódzkim oraz podyplomowych na Uczelni Łazarskiego w Warszawie. Pracowała m.in. w Polskim Radiu, Superstacji, Wirtualnej Polsce oraz w portalach Tokfm.pl i Gazeta.pl, a także w kilku mniejszych redakcjach radiowych i internetowych. W Dziennik.pl zajmuje się przede wszystkim tematami społeczno-politycznymi.