Dzisiejszy numer "Europy" ilustrują prace Lucasa Cranacha starszego (1472 - 1553). Ten niemiecki malarz i grafik epoki renesansu był jednym z najpopularniejszych twórców swoich czasów. Styl Cranacha wyrósł z późnogotyckiego realizmu malarzy frankońskich i starobawarskich. Artysta wyraźnie dążył jednak do przezwyciężenia wcześniejszej tradycji malarskiej, przez co przyczynił się do powstania tzw. szkoły naddunajskiej. Przełomowym momentem jego biografii był kilkuletni pobyt w Wiedniu. Obracając się w kręgach tamtejszych humanistów, Cranach przesiąkł renesansowymi ideami, a jego twórczość zyskała spory rozgłos. Około 1504 roku wstąpił na dwór elektora saskiego Fryderyka Mądrego w Wittenberdze, gdzie pozostał przez większą część życia. W czasach reformacji stał się jej gorliwym propagatorem, a także przyjacielem Marcina Lutra. W okresie wiedeńskim artysta wykształcił swój charakterystyczny styl komponowania obrazów, gdzie człowiek przedstawiany jest w bezpośredniej łączności z naturą. Ważny wpływ na jego twórczość wywarły dzieła Albrechta Dürera, a także mistrzów niderlandzkich. Cranach tworzył prace o najróżniejszej tematyce - od obrazów religijnych po sceny mitologiczne, portrety i akty. Oprócz malarstwa ważne miejsce w jego dorobku zajmują drzeworyty. Ilustracje prezentujemy dzięki uprzejmości Royal Academy of Arts w Londynie, gdzie trwa wystawa prac artysty.
