Dzisiejszy numer "Europy" ilustrują prace Vincenta van Gogha (1853 - 1890). Ten wybitny ekspresjonista zaczął tworzyć dość późno, dopiero w wieku 27 lat. Choć ostatni obraz namalował niespełna dziesięć lat później, zdążył przez ten czas stworzyć blisko dwa tysiące prac, wśród nich płótna olejne, szkice i litografie. Początkowo van Gogh używał kolorów stonowanych, jak na obrazie "Jedzący kartofle". Momentem przełomowym dla jego twórczości był wyjazd do Paryża w 1886 roku, kiedy artysta zetknął się ze środowiskiem impresjonistów. Włączył wtedy do swojego malarstwa żywsze barwy, dochodząc ostatecznie do stworzenia unikalnego, rozpoznawalnego stylu malarskiego. Trwałym wkładem van Gogha we współczesną kulturę jest wynalezienie tzw. koloru sugestywnego pozwalającego z dostateczną siłą na wyrażenie emocji twórcy. "Gdy maluję pejzaż, pragnę, aby to był nie jakiś drobnomieszczański smętek" - tłumaczył artysta. Styl malarski van Gogha najpełniej rozwinął się w latach 1888 - 1889, podczas pobytu w Arles na południu Francji. To właśnie w tym czasie powstały takie prace holenderskiego malarza, jak "Słoneczniki", czy "Taras kawiarni nocą". Podczas dwóch ostatnich lat życia, pomimo nasilającej się choroby psychicznej, namalował większość swoich najlepiej znanych prac, m.in. "Gwiaździstą noc". To również w tym czasie, po burzliwym końcu przyjaźni z Paulem Gauguinem, van Gogh obciął kawałek swojego lewego ucha. Kolejne załamania nerwowe doprowadziły ostatecznie do jego samobójstwa. Obrazy Vincenta van Gogha prezentujemy dzięki uprzejmości Museum of Modern Arts w Nowym Jorku.
