Rosja eskaluje swoje wrogie działania. Zagrożenie wojną rośnie. Szwedzkie władze zdrowotne wolą dmuchać na zimne i zabezpieczyć się zawczasu. Wybrały trzy lokalizacje, w których szpitale będą przygotowywane na wybuch konfliktu zbrojnego. Będzie to północ kraju, strategiczna wyspa Gotlandia oraz wschodnie wybrzeże.
Przyczyny wskazania trzech różnych lokalizacji do wzmocnienia gotowości szpitali są odmienne. W przypadku północy Szwecji wyzwaniem jest surowy klimat i plan wsparcia obrony Finlandii. Natomiast Gotlandia na skutek konfliktu może zostać odizolowana, a południowo-wschodnia część kraju musi być przygotowana na przybycie rannych z krajów bałtyckich.
Kluczowa jest współpraca z wojskiem
Jak podkreślił Bjoern Eriksson, dyrektor Rady ds. Zdrowia i Opieki Społecznej, gotowość kryzysowa powinna bazować na istniejącej infrastrukturze. Ma na celu zwiększenie naszej zdolności do udzielenia pomocy dużej liczbie poszkodowanych przy jednoczesnym zachowaniu ciągłości standardowej opieki zdrowotnej - wyjaśnił Eriksson.
Według Rady ds. Zdrowia, w planowaniu bierze się pod uwagę zasoby kadrowe, w tym szkolenia w ramach przywróconej służby cywilnej, infrastrukturę, wyposażenie oraz zarządzanie. Kluczowa jest, jak zaznaczono, również współpraca z wojskiem w zakresie transportu poszkodowanych.
Ćwiczenia na wypadek wojny
Na tego rodzaju działania, w tym gromadzenie zapasów materiałów medycznych, poszczególne regiony samorządowe, którym podlega opieka zdrowotna w czasie pokoju, otrzymają z budżetu szwedzkiego państwa dotacje. Największe finansowanie przyznano północnemu regionowi Norrbotten, 37 mln koron (ok. 3,3 mln euro).
W ubiegłym tygodniu na Gotlandii ewakuowano kilkuset mieszkańców wyspy w ramach przygotowań na wypadek wojny. Były to pierwsze takie praktyczne ćwiczenia na dużą skalę od lat 60. XX wieku.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję
Źródło PAP
Powiązane
oprac. Michał Ignasiewicz
Michał Ignasiewicz, dziennikarz, redaktor Dziennik.pl. Warszawiak, po dwóch szkołach Mistrzostwa Sportowego. Siatkarzem nie został, bo zabrakło mu wzrostu, w piłce nożnej nie zrobił kariery, bo byli lepsi. Ale do trzech razy sztuka, więc spełnia się w roli dziennikarza sportowego. Zaczynał gdy miał 20 lat w Super Expressie. Później był m.in. Przegląd Sportowy, Dziennik, Futbol News. Fan futbolu nie tylko tego na poziomie Ligi Mistrzów. Po pracy sam zasiada na ławce trenerskiej i prowadzi swoją piłkarską drużynę. Ukończył Wyższą Szkołę Dziennikarską im. Melchiora Wańkowicza i Akademię im. Aleksandra Gieysztora w Pułtusku.
Zobacz
|