Badania prehistorycznego DNA dowodzą, że w epoce żelaza na Wyspach Brytyjskich ziemia była dziedziczona w linii żeńskiej, a mężowie po ślubie przeprowadzali się do domu teściów.
Pierwsze takie odkrycie
Po raz pierwszy udało się udokumentować taki obyczaj w odniesieniu do prehistorii Europy.
Dokonał tego zespół genetyków, kierowany przez specjalistów z Trinity College w Dublinie (Irlandia), którzy połączył siły z archeologami z Bournemouth University w Poole (Anglia). Analizy genetyczne i archeologiczne wskazują na polityczną i społeczną dominację kobiet w tamtych czasach na badanym obszarze.
Jak uzyskano wyniki badań?
Naukowcy wykorzystali rzadką okazję do sekwencjonowania DNA wielu członków jednej społeczności. Pozyskali próbki od ponad 50 osobników z cmentarzysk w Dorset w południowej Anglii. Miejsca pochówków wykorzystywano w czasach przedrzymskich i rzymskich. Wyniki badań dowodzą, że struktura społeczna była zbudowana na bazie pochodzenia w linii żeńskiej.
Jest to cmentarz dużej grupy krewnych. Zrekonstruowaliśmy drzewo genealogiczne z wieloma różnymi odgałęzieniami. Odkryliśmy, że większość członków wywodziła się od jednej kobiety, która żyła kilka wieków wcześniej. Z kolei pokrewieństwo w linii ojca było niemal nieobecne - opisuje Lara Cassidy z Trinity College.
Jak dodaje, oznacza to, że mężowie po ślubie przenosili się do społeczności swoich żon, a ziemia mogła być przekazywana w linii żeńskiej.
Matrylokalność nie tylko tu
Zjawisko to, zwane matrylokalnością, nie było ograniczone do Dorset. Podobny wzorzec zespół zaczął odkrywać również na innych, mniejszych cmentarzach w Anglii.
Z kolei np. w osadzie brytyjskiej, nazwanej przez Rzymian Duropolis, pochówki kobiet miały bogatsze wyposażenie. Ze źródeł rzymskich wiadomo, że w Anglii żyły wówczas dwie królowe, które dowodziły wojskiem, a także, że kobiety zajmowały wpływową pozycję w społeczeństwie.
