Wybory, odbywające się niewiele ponad rok od uznania abchaskiej niepodległości przez Moskwę, zostały potępione w Tbilisi jako "farsa".
Głównym rywalem Bagapsza, premiera w latach 1997-2001, był 51-letni były wiceprezydent Raul Chadżimba.
Leżąca na Kaukazie Południowym nad Morzem Czarnym, w północno-zachodniej Gruzji, Abchazja liczy ok. 8,6 tys. km2 i (według danych z 2003 roku) ok. 250 tys. mieszkańców, z których ponad 90 proc. ma paszporty rosyjskie. Gospodarczo Abchazja związana jest z Rosją.
26 sierpnia 2008 roku, po wojnie z Gruzją o Osetię Południową, Rosja uznała niepodległość Abchazji i Osetii Południowej. W ślad za nią poszły jedynie Nikaragua i Wenezuela. Pozostałe państwa uznają przynależność obu regionów do Gruzji.
W latach 1931-91 Abchazja posiadała autonomię w ramach Gruzińskiej Republiki Radzieckiej. Po rozpadzie ZSRR, w 1992 roku ogłosiła niezależność od Gruzji i stoczyła z nią wojnę - jak ocenia większość obserwatorów, przy wsparciu Rosji. Kilka tysięcy ludzi zginęło, Abchazję opuściło ok. 250 tys. etnicznych Gruzinów.
Od 1994 roku stacjonowały w niej rosyjskie siły pokojowe. Kolejne próby odnowienia zaufania między Tbilisi a Suchumi nie powiodły się; Abchazja tworzyła własne instytucje quasi-państwowe. W 1999 roku ogłosiła niepodległość. W 2003 roku prezydentem Gruzji został Micheil Saakaszwili, który zapowiedział reintegrację kraju.
Ogłoszenie niepodległości przez Kosowo w lutym 2008 roku podsyciło niepodległościowe roszczenia Abchazji i Osetii Południowej. W marcu Rosja zniosła obowiązujące wcześniej ograniczenia w kontaktach z oboma regionami. W sierpniu próba zbrojnego odzyskania przez Tbilisi Osetii Południowej wywołała zbrojną ingerencję Rosji.
jo/ pad/
