"Dwururka nie wypala"

Izabela Marczak: Czemu nie wchodzicie na antenę? Wygląda na to, że nie wychodzi wam współpraca?
Wojciech Jagielski: Nie. Teraz to ja już mogę powiedzieć, że nawet Kazię lubię...
Kazimiera Szczuka: Ale na początku się kłóciliśmy.

O co?
K.Sz.: Dwa ega się spotkały. W sytuacji, kiedy para prowadzących tak się różni, zawsze musi być konflikt.
W.J.: My z Kazią jesteśmy z tak różnych światów, że w ogóle dojście do momentu, w którym jesteśmy w stanie razem poprowadzić program, jest wielkim osiągnięciem.

Konkretnie na czym polegają te różnice?
W.J.: Pierwsza, to światopogląd. Kazia ma swój, ja swój.
K.Sz.: Ja od początku zarzucałam ci brak wyrazistego światopoglądu.
W.J.: Nazywam to rozsądkiem.

A druga różnica?
W.J. Druga dotyczy nie ideologii, co charakterów. Z punktu widzenia feministki moje poglądy, które uważam za umiarkowane, są mocno szowinistyczno-męskie...
K.Sz. Nie, twoje poczucie humoru jest mocno szowinistyczno-męskie.
W.J. A tak, bo ja słynę rzeczywiście z takich seksistowskich, według Kazi...
K.Sz. Nie według, po prostu seksistowskich!
W.J. Seksistowskich według Kazi żartów.

Nie znaliście się przed „Dwururką”?
K.Sz.: Osobiście nigdy się nie spotkaliśmy.
W.J.: Co więcej, nie oglądaliśmy nigdy swoich programów.
K.Sz.: Spotkaliśmy się na kanapie u naszego producenta i okazało się, że jesteśmy parą i ma między nami iskrzyć. I nie mogliśmy dojść do tego, dlaczego właściwie my mamy ten program prowadzić razem.

Ale teraz jesteście już wobec siebie na „tak”?
K.Sz. W każdym razie zaczęliśmy się śmiać ze swoich dowcipów.
W.J. Chociaż można powiedzieć, że ty jednak rzadziej z moich.

Ile już odcinków nakręciliście? A konkretnie, ile wam nie wyszło?
K.Sz. To były próby, odcinki z założenie nieemisyjne. Zrobiliśmy takich cztery.

Oglądając piąty odcinek byłam załamana. Piosenka o Gosiewskim śpiewana wspólnie z widownią – kaszana, goście w studio przynudzali…
K.Sz.: Nie zauważyłam przynudzania. Śpiewy były w stylu „Szansy na sukces”, więc poetyka kaszany jest bardzo na miejscu. Rozmowa rozkręcała się przez chwilę...

Skoro już potraficie ze sobą pracować, to czego można się po was spodziewać?
K.Sz.: Fajnie, gdyby „Dwururka” stała się programem, do którego bez względu na swoją opcję polityczną chętnie przychodzą goście.
WJ: Na razie wszytsko idzie w kierunku, jakiego ja bym chciał. Jest sporo humoru na tematy, które są dość poważne. Naszym orężem i naszą bronią ma być ironia.
KSz: Ale czasami i takie zwyczajne śmianie się.