Ks. prof. Sobański urodził się w 1930 r. w Miasteczku Śląskim, którego po latach został honorowym obywatelem. Uczył się w pobliskich Tarnowskich Górach, studiował na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz w krakowskim seminarium. W 1954 r. otrzymał święcenia prezbiteratu, uzyskał też stopień doktora teologii.
Po święceniach pracował w śląskich parafiach, w 1957 r. został notariuszem sądu biskupiego w Katowicach. Od 1968 r. był związany z Akademią Teologii Katolickiej w Warszawie, gdzie uzyskał habilitację. W 1974 r. Rada Państwa nadała mu tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1982 r. profesora zwyczajnego nauk prawnych.
W Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie był dziekanem Wydziału Prawa Kanonicznego i przez dwie kadencje rektorem uczelni. Po jej przekształceniu w Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego, ks. Sobański został jego profesorem. W 1991 r. został również profesorem w katedrze prawa cywilnego wydziału prawa i administracji Uniwersytetu Śląskiego. Był ceniony przez nie tylko wierzących studentów za życzliwy stosunek do nich i rzeczowy, a jednocześnie barwny i swobodny sposób prowadzenia wykładów.
Jest autorem takich prac naukowych, jak m.in. "Kościół jako podmiot prawa" czy "Teoria prawa kościelnego". Współpracował z naukowcami uniwersytetów w Bonn, Moguncji, Tybindze i Monachium. Gdy pod koniec lat 80. ub. wieku uniwersytet we Fryburgu zaproponował mu objęcie katedry prawa kościelnego, odpowiedział, że ze względu na jego wiek, takie rozwiązanie nie byłoby najlepsze - miał wówczas 58 lat.
Ks. prof. Sobański był członkiem m.in.: Komitetu Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk oraz Kościelnej Komisji Konkordatowej. Był też ekspertem sejmowej Komisji Konstytucyjnej i Komisji ds. Ratyfikacji Konkordatu, a także konsultorem watykańskiej Kongregacji ds. Duchowieństwa oraz Rady Prawnej Konferencji Episkopatu Polski.
