Ja też jestem Ameryką

Czarnoskóry śpiewa o rzekach

Znałem rzeki;
Znałem rzeki stare jak świat i starsze niż
pulsowanie ludzkiej krwi w ludzkich żyłach;
Moja dusza stała się głęboka jak rzeka.

Kąpałem się w Eufracie o zaraniu świata. Zbudowałem chatę
Nad rzeką Kongo, której fale kołysały mnie do snu.
Spojrzałem na Nil i wzniosłem nad nim piramidy.
Słyszałem, jak śpiewa Missisipi, gdy Abe Lincoln
Podróżował do Nowego Orleanu, i widziałem, jak jej muliste
łono zapala się złotem w zachodzącym słońcu.

Znałem rzeki:
Stare, mroczne rzeki.

Moja dusza stała się głęboka, jak rzeka.

Ja też opiewam Amerykę

Jestem bratem o ciemniejszej karnacji.
Każą mi jeść w kuchni,
Gdy przychodzą goście,
Ale ja się śmieję,
Jadam dobrze
I rosnę silny.

Jutro
Będę jadł przy stole
Gdy przyjdą goście.
Wtedy
Nikt się nie ośmieli
Do mnie powiedzieć:
"Idź jeść do kuchni".

Poza tym
Zobaczą, jaki jestem piękny,
I poczują wstyd -

Ja też jestem Ameryką.

Demokracja

Demokracji nie da się wprowadzić
Dziś, ani za sto lat,
Ani nigdy
Dopóki rządzą kompromis i strach.

Mam takie same prawa,
Jak inni,
Do tego by stać
Na własnych nogach,
Na własnej ziemi.

Tak mnie męczą ci, którzy mówią,
Że kiedyś się zmieni ten świat.
Jutro będzie nowy dzień.
Niepotrzebna mi wolność, gdy spotkam śmierć.
Tego, co będzie jutro, nie wrzucę do garnka.

Wolność
To odporna roślina
Zasadzona
W wielkiej potrzebie.

Ja też mam sny.
Potrzebuję wolności
Tak jak ty.

przełożył Paweł Marcinkiewicz

p

Brat o ciemniejszej karnacji
Langston Hughes (1902 - 1967), urodzony w Joplin w stanie Missouri, a zmarły w Nowym Jorku, był powieściopisarzem, dramaturgiem, felietonistą i poetą. Jednak przede wszystkim był Hughes jednym z pierwszych czarnoskórych Amerykanów, którym dane było zdobyć przychylność literackiego establishmentu, mimo iż ostentacyjnie obnosił się ze swoim pełnym bolesnych zadr dziedzictwem kulturowym. Już w latach 40. Hughes stał się uznanym przez krytyków twórcą i postacią publiczną, a o jego sławie niech świadczy to, że niedługo po jego śmierci ulicę, przy której mieszkał w Nowym Jorku (Sto Dwudziestą Siódmą Wschodnią), nazwano jego imieniem - Langston Hughes Place.

Hughes miał barwne życie: zanim ukończył studia na Uniwersytecie Lincolna w Pensylwanii, pracował między innymi jako pomocnik kucharza oraz marynarz na statkach handlowych pływających do Europy i Afryki. Często odwiedzał Meksyk, gdzie osiedlił się jego ojciec. Jego twórczość jest kojarzona z ruchem społeczno-kulturalnym zwanym Harlem Renaissance, którego rozkwit przypadał na lata 1920 - 1930. Obok Hughesa do jego uczestników zalicza się również Claude’a McKaya i Jeana Toomera. Twórcy ci obrali sobie za cel przewartościowanie rasowych stereotypów przez realistyczne opisywanie codziennego życia zwykłych czarnoskórych Amerykanów.

Poetyka Hughesa łączy miejski folklor, jazz i ludowe wierzenia z otwartym, społecznikowskim realizmem. "Brat o ciemniejszej karnacji" jest świadomy swoich praw, a także swojej historii i kultury, i nie chce czekać na sprawiedliwość, którą obiecuje przyszłość. Ciekawe, co powiedziałby Hughes na prezydenckie wybory AD 2008?