Dziennik.pl logo

Trump osłabiony, Izrael podzielony, Chiny czekają na swoją szansę. Co to oznacza dla Polski? [Komentarz Strategiczny]

Wybory w Stanach Zjednoczonych i Izraelu mogą zmienić układ sił na świecie, ale niekoniecznie przyniosą większą stabilność. Donald Trump będzie musiał zmierzyć się z demokratyczną większością w Kongresie, Benjamin Netanjahu walczy o polityczne przetrwanie, a Chiny konsekwentnie umacniają swoją pozycję gospodarczą. Tymczasem wojna z Iranem, napięcia wokół cieśniny Ormuz i rosnące ceny energii mogą mieć bezpośrednie konsekwencje dla Europy i Polski. O nowej sytuacji geopolitycznej rozmawiali w programie „Komentarz Strategiczny” na dziennik.pl prof. Tomasz Płudowski, Janusz Piechociński i Konstanty Gebert.

Czy Stany Zjednoczone pozostaną światowym hegemonem? Czy Chiny wykorzystają polityczne osłabienie Donalda Trumpa? Czy zmiana władzy w Izraelu oznacza szansę na uspokojenie sytuacji na Bliskim Wschodzie? I wreszcie, czy Polska jest przygotowana na gospodarcze konsekwencje kolejnego etapu globalnej rywalizacji?

To pytania, które pojawiły się podczas dyskusji prowadzonej przez Szymona Glonka w programie „Komentarz Strategiczny”.

Choć rozmówcy różnili się w ocenie poszczególnych wydarzeń, ich wypowiedzi prowadzą do wspólnego wniosku: świat nie zmierza w kierunku szybkiej stabilizacji, a polityczne rozstrzygnięcia w Waszyngtonie i Jerozolimie mogą pogłębić dotychczasowe napięcia.

Donald Trump przegrał wybory, ale nie stracił najważniejszej władzy

Wybory do Kongresu Stanów Zjednoczonych przyniosły zwycięstwo Partii Demokratycznej. Demokraci zdobyli kontrolę nad Izbą Reprezentantów i Senatem, co oznacza poważne ograniczenie możliwości prowadzenia przez Donalda Trumpa dotychczasowej polityki wewnętrznej.

Nie musi to jednak oznaczać równie dużej zmiany amerykańskiej polityki zagranicznej.

– Głosy podważające hegemonię Stanów Zjednoczonych słyszymy już co najmniej od lat 70., od czasu kryzysu paliwowego. Zachód ciągle upada, upada i nie może upaść, w międzyczasie komunizm upadł – zauważył prof. Tomasz Płudowski, amerykanista z Uniwersytetu Vizja.

Ekspert podkreślił, że mimo politycznych turbulencji Stany Zjednoczone nadal pozostają światową potęgą. Największym konkurentem Ameryki są Chiny, a nie Europa.

Zmiana układu sił w Kongresie może jednak wywołać paradoksalny efekt. Ograniczony w polityce wewnętrznej Donald Trump może próbować zwiększać swoją aktywność na arenie międzynarodowej. Amerykański prezydent dysponuje bowiem znaczną samodzielnością w prowadzeniu dyplomacji i podejmowaniu części decyzji dotyczących bezpieczeństwa.

Według Płudowskiego można spodziewać się prób budowania przez Trumpa politycznej spuścizny, choć niekoniecznie poprzez konsekwentną realizację długoterminowej strategii. Wśród możliwych kierunków aktywności prezydenta znalazły się negocjacje dotyczące Ukrainy oraz relacje z Chinami.

Chiny nie muszą pokonać Ameryki. Wystarczy, że będą konsekwentnie realizować swoją strategię

W ocenie Janusza Piechocińskiego, prezesa Izby Przemysłowo-Handlowej Polska–Azja, rywalizacja Stanów Zjednoczonych i Chin znacznie wykracza poza politykę handlową.

Dotyczy przede wszystkim nowoczesnych technologii, sztucznej inteligencji, dostępu do surowców strategicznych, przemysłu kosmicznego i bezpieczeństwa energetycznego.

– Będzie potężna rywalizacja gospodarcza, będzie potężna rywalizacja w high-techach, będzie potężna rywalizacja w zakresie kosmosu i eksploatacji, choćby i dostępu do metali ziem rzadkich – wskazywał Piechociński.

Jego zdaniem jednym z największych zagrożeń dla obu mocarstw pozostaje rosnące zadłużenie publiczne. Wysokie koszty finansowania zobowiązań, zwiększające się wydatki na obronność oraz ogromne inwestycje technologiczne mogą w przyszłości ograniczać możliwości rozwoju największych gospodarek.

Chiny mają jednak istotną przewagę w niektórych obszarach: potrafią realizować wieloletnie programy przemysłowe i infrastrukturalne, ograniczając jednocześnie zależność od importowanych technologii.

Przykładem jest elektromobilność i rozwój odnawialnych źródeł energii.

Piechociński zwrócił uwagę, że chińskie inwestycje w samochody elektryczne, magazyny energii i energetykę odnawialną nie wynikają wyłącznie z troski o klimat. Są również elementem strategii bezpieczeństwa państwa, które pozostaje jednym z największych importerów ropy i gazu na świecie.

Im mniejsza zależność Chin od zagranicznych dostaw surowców energetycznych, tym większa ich odporność na konflikty międzynarodowe.

Izrael po wyborach. Netanjahu osłabiony, ale utworzenie nowego rządu będzie trudne

Równie skomplikowana sytuacja polityczna powstała w Izraelu.
Czy Stany Zjednoczone pozostaną światowym hegemonem? Czy Chiny wykorzystają polityczne osłabienie Donalda Trumpa? Czy zmiana władzy w Izraelu oznacza szansę na uspokojenie sytuacji na Bliskim Wschodzie? I wreszcie, czy Polska jest przygotowana na gospodarcze konsekwencje kolejnego etapu globalnej rywalizacji?

To pytania, które pojawiły się podczas dyskusji prowadzonej przez Szymona Glonka w programie „Komentarz Strategiczny”.

Choć rozmówcy różnili się w ocenie poszczególnych wydarzeń, ich wypowiedzi prowadzą do wspólnego wniosku: świat nie zmierza w kierunku szybkiej stabilizacji, a polityczne rozstrzygnięcia w Waszyngtonie i Jerozolimie mogą pogłębić dotychczasowe napięcia.

Donald Trump przegrał wybory, ale nie stracił najważniejszej władzy

Wybory do Kongresu Stanów Zjednoczonych przyniosły zwycięstwo Partii Demokratycznej. Demokraci zdobyli kontrolę nad Izbą Reprezentantów i Senatem, co oznacza poważne ograniczenie możliwości prowadzenia przez Donalda Trumpa dotychczasowej polityki wewnętrznej.

Nie musi to jednak oznaczać równie dużej zmiany amerykańskiej polityki zagranicznej.

– Głosy podważające hegemonię Stanów Zjednoczonych słyszymy już co najmniej od lat 70., od czasu kryzysu paliwowego. Zachód ciągle upada, upada i nie może upaść, w międzyczasie komunizm upadł – zauważył prof. Tomasz Płudowski, amerykanista z Uniwersytetu Vizja.

Ekspert podkreślił, że mimo politycznych turbulencji Stany Zjednoczone nadal pozostają światową potęgą. Największym konkurentem Ameryki są Chiny, a nie Europa.

Zmiana układu sił w Kongresie może jednak wywołać paradoksalny efekt. Ograniczony w polityce wewnętrznej Donald Trump może próbować zwiększać swoją aktywność na arenie międzynarodowej. Amerykański prezydent dysponuje bowiem znaczną samodzielnością w prowadzeniu dyplomacji i podejmowaniu części decyzji dotyczących bezpieczeństwa.

Według Płudowskiego można spodziewać się prób budowania przez Trumpa politycznej spuścizny, choć niekoniecznie poprzez konsekwentną realizację długoterminowej strategii. Wśród możliwych kierunków aktywności prezydenta znalazły się negocjacje dotyczące Ukrainy oraz relacje z Chinami.

Chiny nie muszą pokonać Ameryki. Wystarczy, że będą konsekwentnie realizować swoją strategię

W ocenie Janusza Piechocińskiego, prezesa Izby Przemysłowo-Handlowej Polska–Azja, rywalizacja Stanów Zjednoczonych i Chin znacznie wykracza poza politykę handlową.
Dotyczy przede wszystkim nowoczesnych technologii, sztucznej inteligencji, dostępu do surowców strategicznych, przemysłu kosmicznego i bezpieczeństwa energetycznego.

– Będzie potężna rywalizacja gospodarcza, będzie potężna rywalizacja w high-techach, będzie potężna rywalizacja w zakresie kosmosu i eksploatacji, choćby i dostępu do metali ziem rzadkich – wskazywał Piechociński.

Jego zdaniem jednym z największych zagrożeń dla obu mocarstw pozostaje rosnące zadłużenie publiczne. Wysokie koszty finansowania zobowiązań, zwiększające się wydatki na obronność oraz ogromne inwestycje technologiczne mogą w przyszłości ograniczać możliwości rozwoju największych gospodarek.

Chiny mają jednak istotną przewagę w niektórych obszarach: potrafią realizować wieloletnie programy przemysłowe i infrastrukturalne, ograniczając jednocześnie zależność od importowanych technologii.

Przykładem jest elektromobilność i rozwój odnawialnych źródeł energii.
Piechociński zwrócił uwagę, że chińskie inwestycje w samochody elektryczne, magazyny energii i energetykę odnawialną nie wynikają wyłącznie z troski o klimat. Są również elementem strategii bezpieczeństwa państwa, które pozostaje jednym z największych importerów ropy i gazu na świecie.

Im mniejsza zależność Chin od zagranicznych dostaw surowców energetycznych, tym większa ich odporność na konflikty międzynarodowe.

Izrael po wyborach. Netanjahu osłabiony, ale utworzenie nowego rządu będzie trudne

Równie skomplikowana sytuacja polityczna powstała w Izraelu.
Po październikowych wyborach blok Benjamina Netanjahu zdobył 53 mandaty w 120-osobowym Knesecie. Opozycja skupiona wokół Gadiego Eisenkota dysponuje 48 miejscami, natomiast partie arabskie uzyskały łącznie 19 mandatów.

Żaden z dwóch głównych bloków nie jest więc w stanie samodzielnie utworzyć rządu. Prezydent Isaac Herzog powierzył misję jego sformowania Eisenkotowi.

Zdaniem Konstantego Geberta izraelskie wybory pokazały zarówno zmęczenie dotychczasową władzą, jak i głębokie podziały polityczne.

– Izrael w tej chwili jest najpotężniejszym państwem regionu i nikt w tej chwili nie jest w stanie mu poważnie zagrozić, ale jeżeli chce utrzymać tę pozycję, musi wyprodukować rząd, który będzie miał mocne poparcie społeczne – stwierdził publicysta.

Problem polega na tym, że powstanie takiej koalicji wymagałoby przełamania dotychczasowych podziałów.

Opozycja musiałaby porozumieć się z partiami arabskimi, ugrupowaniami religijnymi albo samym Netanjahu. Każdy z tych scenariuszy wiąże się z wysokim kosztem politycznym.

Gebert wskazywał, że partie opozycyjne znalazły się w sytuacji, w której prawdopodobnie będą musiały zrezygnować z części przedwyborczych deklaracji. Nie można również wykluczyć kolejnych przedterminowych wyborów.

Zmiana rządu w Izraelu nie oznacza automatycznie pokoju na Bliskim Wschodzie

Jednym z najważniejszych pytań pozostaje przyszłość izraelskiej polityki zagranicznej.
Czy odsunięcie Benjamina Netanjahu od władzy mogłoby doprowadzić do zmniejszenia napięć z Iranem i poprawy relacji z Europą?
Konstanty Gebert studził oczekiwania dotyczące szybkiej zmiany.

Jego zdaniem niezależnie od tego, jaki rząd powstanie w Jerozolimie, podstawowe założenia izraelskiej strategii bezpieczeństwa pozostaną podobne. Zagrożenie ze strony Iranu nadal będzie traktowane jako jeden z najważniejszych problemów państwa.
Zmiana polityczna mogłaby jednak wpłynąć na stosunki Izraela z Unią Europejską.

– Jeżeli pozostanie przy władzy Netanjahu albo powstałby bardzo trudno wyobrażalny rząd jedności narodowej pod jego kierownictwem, to można się spodziewać zaostrzenia europejskiej polityki wobec Izraela – oceniał Gebert.

Z kolei nowy gabinet z udziałem ugrupowań opozycyjnych mógłby otrzymać od europejskich przywódców polityczny kredyt zaufania.
Nie oznacza to jednak, że automatycznie zakończyłby się konflikt z Iranem czy rozwiązane zostałyby problemy Strefy Gazy.
Zdaniem Geberta nowy rząd musiałby przede wszystkim zmierzyć się z głębokim kryzysem wewnętrznym i odbudową instytucji państwa.

Cieśnina Ormuz. Konflikt na Bliskim Wschodzie może uderzyć w polską gospodarkę

Jednym z najbardziej niebezpiecznych punktów na gospodarczej mapie świata pozostaje cieśnina Ormuz. To strategiczny szlak transportowy, którego znaczenie dla światowego handlu ropą naftową i gazem jest trudne do przecenienia.

Janusz Piechociński zwracał uwagę, że napięcia militarne na Bliskim Wschodzie przekładają się nie tylko na ceny samych surowców, lecz także na koszty ich transportu, ubezpieczenia statków oraz funkcjonowania całych łańcuchów dostaw.

W trakcie rozmowy wskazywał na wzrost kosztów ubezpieczeń transportów morskich i dodatkowe wynagrodzenia wypłacane załogom statków operujących w zagrożonych rejonach.

Konsekwencje tych wydarzeń mogą być odczuwalne również w Polsce.
Droższe paliwa oznaczają wyższe koszty transportu drogowego, morskiego i lotniczego. Te z kolei mogą przełożyć się na ceny produktów, usług i poziom inflacji. Piechociński podkreślał również rosnącą zależność Europy od dostaw amerykańskich surowców energetycznych.

Po ograniczeniu importu z Rosji i problemach z dostawami z Bliskiego Wschodu amerykański gaz i ropa stały się szczególnie ważne dla europejskiego bezpieczeństwa energetycznego.

Ta zależność może jednak stać się instrumentem nacisku gospodarczego.

– To będzie przedmiotem potężnych, w mojej ocenie, napięć z konsekwencjami dla gospodarek, dla wysokości inflacji – ostrzegał Piechociński.

Stany Zjednoczone i Europa. Sojusz pozostanie, ale napięcia mogą narastać

Wybory w USA mogą również zmienić dynamikę stosunków transatlantyckich.
Prof. Tomasz Płudowski zauważył, że europejskie elity polityczne są zazwyczaj bliższe amerykańskim demokratom niż republikanom. Dotyczy to zarówno sposobu myślenia o współpracy międzynarodowej, jak i podejścia do instytucji państwa czy polityki społecznej.

Polska pozostaje jednak pod tym względem szczególnym przypadkiem.
Jak wskazywał amerykanista, Donald Trump cieszył się w Polsce większą popularnością niż w wielu innych państwach europejskich. Może to wynikać między innymi z historycznych sympatii do republikańskich prezydentów, szczególnie Ronalda Reagana.

Nie zmienia to jednak podstawowej kwestii: Stany Zjednoczone od lat oczekują, że Europa weźmie większą odpowiedzialność finansową za swoje bezpieczeństwo.

Różnice mogą narastać także na polu gospodarczym. Piechociński wskazywał na potencjalne konflikty dotyczące polityki celnej, regulacji europejskiego rynku cyfrowego i kar nakładanych na amerykańskie koncerny technologiczne.

W jego ocenie amerykańska administracja może reagować na działania instytucji europejskich jeszcze ostrzej niż dotychczas.
Oznaczałoby to, że polityczne osłabienie Trumpa w kraju nie musi prowadzić do złagodzenia jego stanowiska wobec Unii Europejskiej.

Czy możliwy jest rozejm w Ukrainie?

Podczas rozmowy pojawił się również temat przyszłości wojny rosyjsko-ukraińskiej.
Janusz Piechociński przedstawił scenariusz, w którym jeszcze w okresie świątecznym mogłoby dojść do zawieszenia broni.

Podkreślał przy tym, że chodziłoby raczej o rozejm niż o trwałe porozumienie pokojowe.
W jego ocenie ewentualne zamrożenie działań wojennych mogłoby nastąpić wzdłuż aktualnej linii frontu.

To jednak prognoza rozmówcy, a nie zapowiedź uzgodnionego rozwiązania
Istotne znaczenie miałaby w tym scenariuszu postawa Stanów Zjednoczonych, Rosji, Ukrainy i państw europejskich, szczególnie w kontekście dalszego finansowania ukraińskiej obronności..

Piechociński wskazywał, że niejasność dotycząca przyszłego europejskiego wsparcia dla Ukrainy może osłabiać pozycję negocjacyjną Kijowa.

Polska wobec nowego układu sił. Największym zagrożeniem może być brak własnej strategii

Z dyskusji wynika, że globalna rywalizacja nie ogranicza się już do tradycyjnego podziału na mocarstwa militarne.

Coraz większe znaczenie mają bezpieczeństwo dostaw energii, dostęp do technologii, zdolności przemysłowe, odporność łańcuchów dostaw oraz finansowanie inwestycji.

W tym kontekście Janusz Piechociński zwracał uwagę na niewystarczającą, jego zdaniem, aktywność Polski w relacjach gospodarczych z państwami azjatyckimi.
Podkreślał, że rosnąca pozycja Chin stwarza zarówno zagrożenia, jak i możliwości dla europejskich przedsiębiorstw.

Polska musi więc równocześnie utrzymywać silne relacje ze Stanami Zjednoczonymi, uczestniczyć w budowaniu europejskiej odporności gospodarczej i rozwijać własną pozycję w handlu międzynarodowym.

Kluczowe pozostają również decyzje dotyczące energetyki i przemysłu.
W świecie, w którym napięcia geopolityczne wpływają na ceny surowców, przewagę mogą zdobywać państwa potrafiące ograniczać swoją zależność od zewnętrznych dostawców.

Świat po wyborach będzie bardziej stabilny? Eksperci nie mają złudzeń

Wybory w Stanach Zjednoczonych i Izraelu przyniosły zmianę układu sił politycznych, ale nie rozwiązały najważniejszych problemów międzynarodowych.

Waszyngton musi zmierzyć się z wewnętrznym konfliktem politycznym i kosztami swojej aktywności militarnej. Izrael stoi przed trudnym procesem formowania rządu, a Chiny konsekwentnie realizują strategię wzmacniania swojej pozycji gospodarczej.

Jednocześnie Europa pozostaje narażona na skutki napięć energetycznych, wojny handlowej oraz niepewności dotyczącej przyszłości Ukrainy.

Po październikowych wyborach blok Benjamina Netanjahu zdobył 53 mandaty w 120-osobowym Knesecie. Opozycja skupiona wokół Gadiego Eisenkota dysponuje 48 miejscami, natomiast partie arabskie uzyskały łącznie 19 mandatów.

Żaden z dwóch głównych bloków nie jest więc w stanie samodzielnie utworzyć rządu. Prezydent Isaac Herzog powierzył misję jego sformowania Eisenkotowi
Zdaniem Konstantego Geberta izraelskie wybory pokazały zarówno zmęczenie dotychczasową władzą, jak i głębokie podziały polityczne.

– Izrael w tej chwili jest najpotężniejszym państwem regionu i nikt w tej chwili nie jest w stanie mu poważnie zagrozić, ale jeżeli chce utrzymać tę pozycję, musi wyprodukować rząd, który będzie miał mocne poparcie społeczne – stwierdził publicysta.

Problem polega na tym, że powstanie takiej koalicji wymagałoby przełamania dotychczasowych podziałów.
Opozycja musiałaby porozumieć się z partiami arabskimi, ugrupowaniami religijnymi albo samym Netanjahu. Każdy z tych scenariuszy wiąże się z wysokim kosztem politycznym.

Gebert wskazywał, że partie opozycyjne znalazły się w sytuacji, w której prawdopodobnie będą musiały zrezygnować z części przedwyborczych deklaracji. Nie można również wykluczyć kolejnych przedterminowych wyborów.

Zmiana rządu w Izraelu nie oznacza automatycznie pokoju na Bliskim Wschodzie

Jednym z najważniejszych pytań pozostaje przyszłość izraelskiej polityki zagranicznej.
Czy odsunięcie Benjamina Netanjahu od władzy mogłoby doprowadzić do zmniejszenia napięć z Iranem i poprawy relacji z Europą?
Konstanty Gebert studził oczekiwania dotyczące szybkiej zmiany.

Jego zdaniem niezależnie od tego, jaki rząd powstanie w Jerozolimie, podstawowe założenia izraelskiej strategii bezpieczeństwa pozostaną podobne. Zagrożenie ze strony Iranu nadal będzie traktowane jako jeden z najważniejszych problemów państwa.
Zmiana polityczna mogłaby jednak wpłynąć na stosunki Izraela z Unią Europejską.

– Jeżeli pozostanie przy władzy Netanjahu albo powstałby bardzo trudno wyobrażalny rząd jedności narodowej pod jego kierownictwem, to można się spodziewać zaostrzenia europejskiej polityki wobec Izraela – oceniał Gebert.

Z kolei nowy gabinet z udziałem ugrupowań opozycyjnych mógłby otrzymać od europejskich przywódców polityczny kredyt zaufania.
Nie oznacza to jednak, że automatycznie zakończyłby się konflikt z Iranem czy rozwiązane zostałyby problemy Strefy Gazy.
Zdaniem Geberta nowy rząd musiałby przede wszystkim zmierzyć się z głębokim kryzysem wewnętrznym i odbudową instytucji państwa.

Cieśnina Ormuz. Konflikt na Bliskim Wschodzie może uderzyć w polską gospodarkę

Jednym z najbardziej niebezpiecznych punktów na gospodarczej mapie świata pozostaje cieśnina Ormuz. To strategiczny szlak transportowy, którego znaczenie dla światowego handlu ropą naftową i gazem jest trudne do przecenienia.

Janusz Piechociński zwracał uwagę, że napięcia militarne na Bliskim Wschodzie przekładają się nie tylko na ceny samych surowców, lecz także na koszty ich transportu, ubezpieczenia statków oraz funkcjonowania całych łańcuchów dostaw.

W trakcie rozmowy wskazywał na wzrost kosztów ubezpieczeń transportów morskich i dodatkowe wynagrodzenia wypłacane załogom statków operujących w zagrożonych rejonach.
Konsekwencje tych wydarzeń mogą być odczuwalne również w Polsce.

Droższe paliwa oznaczają wyższe koszty transportu drogowego, morskiego i lotniczego. Te z kolei mogą przełożyć się na ceny produktów, usług i poziom inflacji. Piechociński podkreślał również rosnącą zależność Europy od dostaw amerykańskich surowców energetycznych.

Po ograniczeniu importu z Rosji i problemach z dostawami z Bliskiego Wschodu amerykański gaz i ropa stały się szczególnie ważne dla europejskiego bezpieczeństwa energetycznego.
Ta zależność może jednak stać się instrumentem nacisku gospodarczego.

– To będzie przedmiotem potężnych, w mojej ocenie, napięć z konsekwencjami dla gospodarek, dla wysokości inflacji – ostrzegał Piechociński.

Stany Zjednoczone i Europa. Sojusz pozostanie, ale napięcia mogą narastać

Wybory w USA mogą również zmienić dynamikę stosunków transatlantyckich.
Prof. Tomasz Płudowski zauważył, że europejskie elity polityczne są zazwyczaj bliższe amerykańskim demokratom niż republikanom. Dotyczy to zarówno sposobu myślenia o współpracy międzynarodowej, jak i podejścia do instytucji państwa czy polityki społecznej.

Polska pozostaje jednak pod tym względem szczególnym przypadkiem.
Jak wskazywał amerykanista, Donald Trump cieszył się w Polsce większą popularnością niż w wielu innych państwach europejskich. Może to wynikać między innymi z historycznych sympatii do republikańskich prezydentów, szczególnie Ronalda Reagana.

Nie zmienia to jednak podstawowej kwestii: Stany Zjednoczone od lat oczekują, że Europa weźmie większą odpowiedzialność finansową za swoje bezpieczeństwo.
Różnice mogą narastać także na polu gospodarczym. Piechociński wskazywał na potencjalne konflikty dotyczące polityki celnej, regulacji europejskiego rynku cyfrowego i kar nakładanych na amerykańskie koncerny technologiczne.

W jego ocenie amerykańska administracja może reagować na działania instytucji europejskich jeszcze ostrzej niż dotychczas.
Oznaczałoby to, że polityczne osłabienie Trumpa w kraju nie musi prowadzić do złagodzenia jego stanowiska wobec Unii Europejskiej.

Czy możliwy jest rozejm w Ukrainie?

Podczas rozmowy pojawił się również temat przyszłości wojny rosyjsko-ukraińskiej.
Janusz Piechociński przedstawił scenariusz, w którym jeszcze w okresie świątecznym mogłoby dojść do zawieszenia broni.

Podkreślał przy tym, że chodziłoby raczej o rozejm niż o trwałe porozumienie pokojowe.
W jego ocenie ewentualne zamrożenie działań wojennych mogłoby nastąpić wzdłuż aktualnej linii frontu.

To jednak prognoza rozmówcy, a nie zapowiedź uzgodnionego rozwiązania.
Istotne znaczenie miałaby w tym scenariuszu postawa Stanów Zjednoczonych, Rosji, Ukrainy i państw europejskich, szczególnie w kontekście dalszego finansowania ukraińskiej obronności.
Piechociński wskazywał, że niejasność dotycząca przyszłego europejskiego wsparcia dla Ukrainy może osłabiać pozycję negocjacyjną Kijowa.

Polska wobec nowego układu sił. Największym zagrożeniem może być brak własnej strategii

Z dyskusji wynika, że globalna rywalizacja nie ogranicza się już do tradycyjnego podziału na mocarstwa militarne.
Coraz większe znaczenie mają bezpieczeństwo dostaw energii, dostęp do technologii, zdolności przemysłowe, odporność łańcuchów dostaw oraz finansowanie inwestycji.

W tym kontekście Janusz Piechociński zwracał uwagę na niewystarczającą, jego zdaniem, aktywność Polski w relacjach gospodarczych z państwami azjatyckimi.
Podkreślał, że rosnąca pozycja Chin stwarza zarówno zagrożenia, jak i możliwości dla europejskich przedsiębiorstw.

Polska musi więc równocześnie utrzymywać silne relacje ze Stanami Zjednoczonymi, uczestniczyć w budowaniu europejskiej odporności gospodarczej i rozwijać własną pozycję w handlu międzynarodowym.
Kluczowe pozostają również decyzje dotyczące energetyki i przemysłu.

W świecie, w którym napięcia geopolityczne wpływają na ceny surowców, przewagę mogą zdobywać państwa potrafiące ograniczać swoją zależność od zewnętrznych dostawców.

Świat po wyborach będzie bardziej stabilny? Eksperci nie mają złudzeń

Wybory w Stanach Zjednoczonych i Izraelu przyniosły zmianę układu sił politycznych, ale nie rozwiązały najważniejszych problemów międzynarodowych.

Waszyngton musi zmierzyć się z wewnętrznym konfliktem politycznym i kosztami swojej aktywności militarnej. Izrael stoi przed trudnym procesem formowania rządu, a Chiny konsekwentnie realizują strategię wzmacniania swojej pozycji gospodarczej.

Jednocześnie Europa pozostaje narażona na skutki napięć energetycznych, wojny handlowej oraz niepewności dotyczącej przyszłości Ukrainy.

Copyright
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję
Źródło dziennik.pl
Szymon Glonek
Szymon Glonek

Absolwent Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych oraz Podyplomowych Studiów Psychologii Zachowań Rynkowych na Uniwersytecie Warszawskim.

Od 2002 roku organizator i prowadzący szkolenia, warsztaty i plenery w dziedzinach autoprezentacji, fotografii i wystąpień przed kamerą. W latach 2007 – 2011 współprowadził i prowadził audycje w Radio PIN. W latach 2011 – 2013 był producentem w Bankier.tv (grupa Bankier.pl). Od 2013 zajmuje się produkcją telewizyjna oraz transmisjami on-line z różnych wydarzeń. Od 2021 prowadzi podcasty oraz wywiady video dla Dziennika Gazety Prawnej, Forsal.pl, Dziennik.pl oraz INFOR.pl. 

Prowadzi programy: Obiektywnie o biznesie (Forsal.pl) oraz Z pierwszej strony (gazetaprawna.pl) Jest autorem i prowadzącym programy: Męskie rozmowy i Tech.Dziennik.pl na Dziennik.pl Od 2024 jest wydawcą i producentem wideo w Grupie DGP INFOR.

Linkedin: https://www.linkedin.com/in/szymon-glonek-7b333653/
Facebook/META: https://www.facebook.com/szymon.glonek
X: https://x.com/szglonek

Zobacz wszystkie artykuły tego autoraTrump osłabiony, Izrael podzielony, Chiny czekają na swoją szansę. Co to oznacza dla Polski? [Komentarz Strategiczny] »
Zapisz się na newsletter
Najważniejsze wydarzenia polityczne i społeczne, istotne wiadomości kulturalne, najlepsza rozrywka, pomocne porady i najświeższa prognoza pogody. To wszystko i wiele więcej znajdziesz w newsletterze Dziennik.pl. Trzymamy rękę na pulsie Polski i świata. Zapisz się do naszego newslettera i bądź na bieżąco!

Zapisując się na newsletter wyrażasz zgodę na otrzymywanie treści reklam również podmiotów trzecich

Administratorem danych osobowych jest INFOR PL S.A. Dane są przetwarzane w celu wysyłki newslettera. Po więcej informacji kliknij tutaj