W listopadzie ub. r. zostały opublikowane w Rosji trzytomowe dzienniki Leonida Breżniewa, które dotychczas pozostawały niedostępne dla badaczy. Notatki sekretarza generalnego Komunistycznej Partii Związku Sowieckiego w latach 1964-82 przechowywane są w Rosyjskim Państwowym Archiwum Historii Najnowszej. Dzienniki Breżniewa stały się tematem wtorkowej debaty zorganizowanej w Warszawie przez Centrum Polsko-Rosyjskiego Dialogu i Porozumienia.
Lata rządów Breżniewa obfitowały w dramatyczne wydarzenia, w których centrum niejednokrotnie znajdowała się Polska. Przejęcie przez niego władzy zapoczątkowało nową politykę w stosunkach między ZSRR a USA. Niestety, jak mówił dr Aleksiej Stiepanow – pracownik Instytutu Historii Rosji RAN, współpracownik Rosyjskiej Fundacji Promocji Edukacji i Nauki, członek kolegium redakcyjnego "Roboczych i codziennych zapisków" Leonida Breżniewa - opublikowane dzienniki nie wnoszą zbyt wiele do wiedzy historyków o tych sprawach.
Jak mówił Stiepanow "Dzienniki" to w przypadku zapisków Breżniewa określenie zastosowane nieco na wyrost. Są to raczej luźne notatki prowadzone bardzo nieregularnie, w dodatku przeważnie odnoszące się do spraw prywatnych. Najważniejsze z polskiego punktu widzenia wydarzenia, takie jak bunt robotników w Gdańsku 1970 r. czy wprowadzenie stanu wojennego w 1981 r. Breżniew kwitował dosłownie jednozdaniowymi notatkami, sąsiadującymi z informacjami o przymiarkach garniturów czy masażach. Jak mówił Stiepanow komitet redakcyjny tych zapisków stworzył z nich trzytomową publikację, opatrując je wyczerpującymi przypisami, a także uzupełniając publikację o inne, mało znane dotąd dokumenty z czasów, gdy Breżniew sprawował władzę.
Dr Paweł Kowal, pracownik Instytutu Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk, także nie krył rozczarowania zawartością "Roboczych i codziennych zapisków" Breżniewa. mówił Kowal.
mówił Kowal.
W miarę jak pogarszał się stan zdrowia Breżniewa zapiski stają się coraz bardziej lakoniczne.
odsumował Kowal.
Leonid Breżniew urodził się w 1907 r. Ukończył Instytut Hutnictwa w Dnieprodzierżyńsku, pracował w fabryce i służył w wojsku na Zabajkalu. W 1939 r. został sekretarzem Dniepropietrowskiego Komitetu Partii.
Podczas wojny z Niemcami pełnił funkcję zastępcy szefa Zarządu Politycznego Frontu Południowego, później szefa Wydziału Politycznego 18 Armii i szefa Zarządu Politycznego 4 Frontu Ukraińskiego.
Po wojnie został pierwszym sekretarzem Zaporoskiego Komitetu Obwodowego Komunistycznej Partii Ukrainy, a później Dniepropietrowskiego Komitetu Obwodowego KP Ukrainy. W latach 1950-52 był pierwszym sekretarzem Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Mołdawii, a w latach 1953-54 zastępcą naczelnika Zarządu Politycznego Marynarki Wojennej ZSRR. W 1954 r. został drugim, a w 1955 r. pierwszym sekretarzem Komunistycznej Partii Kazachstanu.
W 1964 r. Breżniew stanął na czele pałacowego przewrotu, w wyniku którego został odsunięty od władzy Nikita Chruszczow. Breżniew objął wówczas urząd I sekretarza KC KPZR (od 1966 r. sekretarza generalnego KC KPZR) . Funkcję tę pełnił do śmierci - zmarł 10 listopada 1982 r.
