(1898-1936)
Na całym świecie Lorca uważany jest za najwybitniejszego poetę hiszpańskiego XX wieku. Pochodził z Andaluzji, która dostarczyła mu inspiracji do znaczącej części jego dzieła, tak poetyckiego, jak i teatralnego. Studiował prawo, filozofię i literaturę w Granadzie, następnie w Madrycie, gdzie poznał Luisa Bu?uela i Salvadora Dalí. W latach 20. zbliżył się do ruchów awangardowych, wydał wówczas słynne tomy "Romancero gitano" (1928) i "Poema del cante jondo" (1931). Krótko po wybuchu wojny domowej został zatrzymany i rozstrzelany przez faszystów.
Pośmiertnie ukazały się odmienne w tonacji od poprzednich tomy "Poeta en Nueva York" (1940) i "Sonetos del amor oscuro" (1983), a także "Inedita". Prezentowane wiersze pochodzą z pierwszego tomiku "Libro de poemas" (1921), słabo znanego czytelnikowi polskiemu, gdzie Lorca pozostaje jeszcze pod wpływem modernistycznej poezji nastrojowej i sentymentalnej.
p
Kwiecień 1919 (Granada)
Moje serce uciśnione
Czuje złączone z albą
Ból jej miłości
I sen oddaleń.
Światło jutrzenki niesie
Nasienie nostalgii
I tęsknotę bez oczu
Rdzenia duszy.
Wielka trumna nocy
Swą czarną zasłonę unosi
By zasłonić dniem
Niezmierzony szczyt rozgwieżdżony.
Co zrobię na tych polach
Chwytając gniazda i gałęzie
Otoczony jutrzenką
I nocy pełną duszą!
Co zrobię jeśli masz oczy
Martwe w jasnościach
Już nie może poczuć moje ciało
Gorąca twych spojrzeń!
Dlaczego zgubiłem cię na zawsze
Tamtego jasnego wieczoru?
Dziś moja pierś jest wysuszona
Jak zagasła gwiazda.
16 lipca 1920 (Vega de Zujaira)
Dla Gabriela
Serce
które miałem w szkole
gdzie był ten barwny
pierwszy elementarz,
czy jest w tobie,
nocy czarna?
(W chłodzie, w chłodzie,
jak w rzeki
wodzie.)
Pierwszy pocałunek
który pachniał pocałunkiem i był
dla moich dziecięcych ust
czy jest w tobie,
nocy czarna?
(W chłodzie, w chłodzie,
jak w rzeki
wodzie.)
Mój pierwszy wiersz
dziewczyna z warkoczami
która spoglądała z naprzeciwka,
czy jest w tobie,
nocy czarna?
(W chłodzie, w chłodzie,
jak w rzeki
wodzie.)
Lecz moje serce
skąpe w węże
zawieszone było i zawiedzione
drzewem poznania,
czy jest w tobie,
nocy czarna?
(Gorące, gorące,
jak źródło
bijące.)
Moja miłość błądząca,
zamek bez wytrwałości
o śniedziejących cieniach,
czy jest w tobie,
nocy czarna?
(Gorące, gorące,
jak źródło
bijące.)
Och serce zgubione!
Requiem aeternam!
