powiedział PAP Szatkowski.
dodał. zaznaczył.
Zwrócił uwagę, że ta kwestia była poruszana w relacjach z sojusznikami przed podjęciem decyzji o redukcji polskiego składu w Eurokorpusie i zaprzestaniu ubiegania się o status państwa ramowego. zaznaczył Szatkowski.
Dodał, że na razie, do 2020 Polska będzie redukować obecność w dowództwie Eurokorpusu do kilkudziesięciu oficerów i żołnierzy – do tego czasu Korpus zgodnie z planami ma wypełniać jeszcze pewne działania z zakresu obrony kolektywnej.zauważył wiceszef MON.
ocenił. powiedział.
We wtorek MON, odpowiadając na informacje mediów, oświadczyło, że Polska nie wycofuje się z Eurokorpusu, zrezygnowała jednak ze statusu państwa ramowego (te państwa decydują o zadaniach, strukturze i przyszłości tej formacji) i w ciągu kilku lat zredukuje zaangażowanie w tę jednostkę – obecnie 120 żołnierzy - utrzymując status państwa stowarzyszonego. Państwa stowarzyszone wydzielają żołnierzy, sprzęt i elementy zabezpieczenia dowództwo i sztab Eurokorpusu.
Eurokorpus został powołany przez Niemcy i Francję w 1992 r. W 1993 r. dołączyła Belgia, rok później Hiszpania, a w 1996 r. Luksemburg. Państwa te, wraz z Francją i Niemcami, stały się państwami ramowymi W 2002 r. do Eurokorpusu przyjęto jako państwa stowarzyszone Polskę, Austrię, Finlandię, Grecję i Turcję, rok później Kanadę, w 2009 r. Włochy, a w 2016 r. Rumunię. Oficerów łącznikowych do dowództwa wysłały także Holandia i Wielka Brytania. Z czasem Austria, Finlandia i Kanada wycofały się ze struktur.
Dowództwu Eurokorrpusu podlegają wydzielone jednostki wojskowe, stacjonujące w miejscach stałych dyslokacji i znajdujące się w normalnych warunkach pod dowództwem narodowym. Na co dzień Eurokorpusowi podlega jedynie brygada francusko-niemiecka. Główny celem tej wielonarodowej jednostki to udział w operacjach kryzysowych, humanitarnych, ratunkowych oraz utrzymywania i wymuszenia pokoju.
Eurokorpus posiada również zdolność prowadzenia operacji i działań na podstawie art. 5 traktatu północnoatlantyckiego, który mówi o wspólnej obronie państw NATO. Pierwszą operacją bojową Eurokorpusu był udział w sojuszniczej misji SFOR w Bośni i Hercegowinie w 1998 r. Dwa lata później jednostka przejęła dowództwo na siłami pokojowymi KFOR w Kosowie. Od sierpnia 2004 r. do lutego 2005 r. Eurokoprus dowodził misją stabilizacyjną ISAF w Afganistanie. Wziął w niej udział również w 2012 r. Żołnierze korpusu uczestniczyli także w misji szkoleniowej UE w Mali w 2015 r., a w 2016 r. Eurokorpus stworzył dowództwo Grupy Bojowej UE. Jednostka przeszła też certyfikację NATO - w 2002 r. uzyskała status sił wysokiej gotowości i Sił Odpowiedzi NATO (ang. NATO Response Force), a w maju 2006 r. osiągnęła pełną zdolność operacyjną.
Koncepcja pełnoprawnego członkostwa Polski w Eurokorpusie została po raz pierwszy przedstawiona podczas spotkania ministrów obrony państw Trójkąta Weimarskiego w lipcu 2006 r. W grudniu tego samego roku Komitet Wspólny Eurokorpusu zaakceptował możliwość większego udziału polskich żołnierzy w dowództwie jednostki. Negocjacje, których celem była zmiana statusu Polski z państwa stowarzyszonego na ramowe, trwały od 2009 r. W grudniu 2011 r. ówczesny szef Sztabu Generalnego WP gen. Mieczysław Cieniuch podpisał w imieniu Polski deklarację, zawierającą harmonogram działań zmierzających do osiągnięcia przez Polskę pełnej gotowości operacyjnej jako państwa ramowego od początku 2016 r.; później ten termin przełożono na początek 2017 r.
Zgodnie z planem Polski generał miał dowodzić Eurokorpusem od 2019 r. Do końca 2011 r. Polska obsadzała w kwaterze Eurokorpusu 18 stanowisk w tym jedno tzw. stanowisko flagowe, czyli zajmowane przez generała. W sierpniu 2013 r. w jednostce służyło ponad 50 Polaków, w czerwcu 2015 r. - ponad 90. Zastępcą szefa sztabu Eurokorpusu ds. planowania jest gen. bryg. Andrzej Knap. Dowódcą Eurokorpusu jest obecnie hiszpański trzygwiazdkowy generał Alfredo Ramirez.
