Zdaniem analityków nagranie Balawiego w towarzystwie lidera pakistańskich rebeliantów a wcześniej próba ataku na amerykański samolot dokonana przez zamachowca powiązanego z jemeńską Al-Kaidą, to dowód na rosnące znaczenie frontów, które do tej pory nie trafiały na czołówki gazet: Pakistanu, Jemenu i Somalii

Bezzałogowi żniwiarze

Jeszcze przed ogłoszeniem przez Obamę nowej strategii dla Afganistanu, której głównym założeniem jest dosłanie pod Hindukusz co najmniej 30 tys. dodatkowych żołnierzy – waszyngtońscy doradcy prezydetnta zaczęli używać nowego terminu do opisu tego co dzieje w pogrążonym w rebelii kraju. Pojęcie „AfPak” miało uświadomić administracji jakie znaczenie dla rozwoju wydarzeń w Afganistanie ma pasztuńska rebelia w sąsiednim Pakistanie. Zdaniem prezydenckich doradców nie ma mowy o uspokojeniu Afganistanu bez jednoczesnego uderzenia w Tehrik-e-Taliban Pakistan. Bronią przeciw TTP miały być naloty bezzałogowych samolotów – program nadzorowany przez CIA.

W 2009 roku dokonano 53 nalotów (dla porównania w 2008 - 36 a w 2007 - 5). Największym sukcesem było zabicie 5 sierpnia w północno-zachodnim Pakistanie lidera TTP Baitullaha Mehsuda. Wcześniej rakiety Hellfire odpalnae z samolotów Reaper (żniwiarz) zabiły osobę numer trzy w Al-Kaidzie: Abu Laitha Al-Libiego, Abu Chabab – szefa komórki Al-Kaidy, która pracowała nad zdobyciem broni masowego rażenia, Abu Harisa – szefa Al-Kaidy w Pakistanie, Abu Dżihada Al-Masriego – szefa komórki Al-Kaidy zajmującej się propagandą.

Waszyngtonowi udało się również zmusić władze do przeprowadzenia antytalibskich ofensyw w opanowanej przez rebeliantów dolinie Swat i Południowym Wazyrystanie. Analitycy przekonują, że kolejnym etapem może być uderzenie w Beludżystan i tzw. szurę w Kwecie, dowodzącą afgańską rebelią.

>>>Czytaj dalej>>>