Międzynarodowe uznanie dla osiągnięć naukowych prof. Geremka znalazło wyraz w uhonorowaniu go 11 doktoratami honoris causa, nadanymi mu m.in. przez uniwersytety w Bolonii, Utrechcie, Paryżu i Nowym Jorku. W 1992 roku został mianowany profesorem wizytującym w College de France. Był ponad to członkiem Academia Europea, Pen Clubu, Societe Eurpoeenne de Culture, oraz licznych towarzystw i stowarzyszeń.
W latach 1950-68 był członkiem PZPR, z której wystąpił na znak po inwazji wojsk Układu Warszawskiego na Czechosłowację. W latach siedemdziesiątych prof. Geremek zalicza się już do czołowych postaci polskiej opozycji. W latach 1978-81 był współzałożycielem i wykładowcą Towarzystwa Kursów Naukowych; inicjatywy, której celem było przywrócenie prawdy w nauczaniu współczesnej historii Polski i odrzucenie komunistycznej cenzury.
W sierpniu 1980 r. prof. Geremek związał się z ruchem społecznego protestu robotników Gdańska i został jednym z głównych ekspertów i doradców rodzącego się wówczas NSZZ "Solidarność". W 1981 roku, na Pierwszym Krajowym Zjeździe "Solidarności" przewodniczył Komisji Programowej. Internowany po wprowadzeniu stanu wojennego, zwolniony w 1981 roku, został doradcą zdelegalizowanej wówczas "Solidarności" i blisko współpracował z Lechem Wałęsą. Był aresztowany w 1983 r. przez ówczesne władze komunistyczne, które oskarżyły go o prowadzenie nielegalnej działalności politycznej. W latach 1987-89 przewodniczył Komisji Reform Politycznych Komitetu Obywatelskiego, która przygotowała koncepcje przemian demokratycznych w Polsce.
Prof. Bronisław Geremek odegrał dużą rolę w czasie obrad tzw. Okrągłego Stołu z władzami PRL w 1989 r, które doprowadziły do pierwszych od zakończenia II wojny światowej wolnych wyborów parlamentarnych w Polsce, a następnie do upadku reżimu komunistycznego.
Będąc od 1989 r. posłem na Sejm RP, prof. Geremek przewodniczył m.in. Sejmowej Komisji Spraw Zagranicznych(1989-97), Komisji Konstytucyjnej (1989-91). Należał do założycieli Unii Demokratycznej (potem Unii Wolności) i był przewodniczącym klubu parlamentarnego tej partii 1990-97. Pełniąc te funkcje stał się orędownikiem uzyskania przez Polskę pełnego członkostwa w NATO i w Unii Europejskiej.
Bronisław Geremek został nagrodzony wieloma odznaczeniami i wyróżnieniami. Otrzymał m.in. Wielki Krzyż z Gwiazdą Orderu Zasługi RFN. Został też oficerem Legii Honorowej Republiki Francuskiej.
Po wyborach do Sejmu RP w 1997 roku i utworzeniu koalicji AWS-UW i powołaniem nowego rządu, 31 października objął urząd Ministra Spraw Zagranicznych RP. Funkcję tę pełnił do czerwca 2000 r.
Od 26 lipca 2000 roku do końca III kadencji, tj. do dnia 18 października 2001 prof. Bronisław Geremek pełnił funkcję przewodniczącego Sejmowej Komisji Prawa Europejskiego.
Od 2004 roku Geremek był posłem do Parlamentu Europejskiego. W europarlamencie był członkiem frakcji Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy.
Bronisław Geremek zginął w wypadku samochodowym 13 lipca 2008 roku.
