Józef Czapski, ur. w 1896 roku w Pradze, zm. w 1993 w Maisons-Laffitte. Absolwent krakowskiej ASP, jeden z członków Komitetu Paryskiego - grupy młodych polskich malarzy z pracowni Józefa Pankiewicza, którzy drugą połowę lat 20. spędzili we Francji, tworząc prace wpisujące się w nurt postimpresjonizmu. Malarstwo Czapskiego charakteryzuje się bezpretensjonalnością, syntetycznym ujęciem przedmiotu i ekspozycją wyrazu dramatycznego. Na jego dorobek składają się portrety, wnętrza, sceny miejskie, pejzaże, martwe natury i sceny z przedstawień teatralnych. Czapski był nie tylko malarzem, lecz także krytykiem sztuki (redagował przedwojenny "Głos Plastyków"), publicystą (wydał m.in. "Wspomnienia starobielskie" i "Na nieludzkiej ziemi") oraz wojskowym (brał udział w wojnie z bolszewikami w roku 1920, służył także w armii Andersa). Wraz z Jerzym Giedroyciem i Gustawem Herlingiem-Grudzińskim był jednym z założycieli Instytutu Literackiego wydającego paryską "Kulturę". W dzisiejszym numerze "Europy", dzięki uprzejmości galerii Zachęta, prezentujemy kilka prac z późniejszego okresu życia artysty. Na okładce "Kucharz" z 1967 roku (fot. Alain Herzog © Galeria Plexus, Chexbres, Szwajcaria).
