A.R. Penck (właśc. Ralf Winkler), ur. w 1939 r. w Dreźnie. Przedstawiciel drezdeńskiej szkoły neoekspresjonistów. W NRD uważany za dysydenta, lecz również wystawiany na Zachodzie - do czasu ucieczki - jako dowód rzekomej wolności słowa we Wschodnich Niemczech. W latach 80. zyskał światową sławę jako autor prymitywistycznych malunków przedstawiających postaci ludzkie oraz inne formy totemiczne. Te same inspiracje widoczne są w rzeźbiarskiej twórczości Pencka, w której za materiały służą mu puste puszki, butelki i kartony. Innym zagadnieniem inspirującym Pencka, zwłaszcza we wczesnym okresie twórczości, były relacje między jednostką a społeczeństwem. Prace prezentowane w dzisiejszym numerze "Europy" pochodzą z retrospektywnej wystawy Pencka, czynnej we frankfurckiej Kunsthalle Schirn do 16 września.
