Powód rozbudowy tego typu jednostek? Całkiem prosty. Kończy się bowiem pięcioletni okres przejściowy na stosowanie decyzji ramowej w sprawie wzajemnego uznawania wyroków skazujących na karę pozbawienia wolności. Umożliwia ona przekazywanie osadzonych do więzień w kraju ich pochodzenia.
Aby zapewnić dodatkowe miejsca, trwa walka z czasem. Rząd rozbudowuje zakłady karne w Rzeszowie i Grudziądzu. W tym pierwszym przybędzie 258 miejsc, w drugim aż 432.
– – wylicza ppłk Jarosław Góra, rzecznik Służby Więziennej.
– – dodaje.
Pytanie, czy okaże się to wystarczające. Według stanu na 1 kwietnia w polskich zakładach karnych jest umieszczonych 71 661 osób (licząc z tymczasowo aresztowanymi). To oznacza zaludnienie na poziomie 87,3 proc. W unijnych więzieniach i aresztach przebywa zaś blisko 6 tys. naszych rodaków (obywateli UE w polskich zakładach karnych jest jedynie 217). Najwięcej w Holandii, Niemczech i Wielkiej Brytanii. Ich utrzymanie generuje koszty dla tamtejszych systemów penitencjarnych.
Należy się więc spodziewać, że poszczególne kraje będą zainteresowane przekazaniem więźniów do Polski. Dziś jednak, co do zasady, nie jest to możliwe bez zgody osadzonego. A na brak pozytywnych odpowiedzi wpływa z pewnością to, że warunki bytowe w naszych więzieniach (z normą 3 mkw. na osobę) nie zachęcają do powrotu Polaków odbywających wyroki w krajach, w których normy są zdecydowanie większe. Wynoszą 6, 7, a nawet 10 mkw. na osadzonego (np. w Hiszpanii).
Zupełnie inna sytuacja będzie w przypadku Polaków, którzy w krajach UE zostaną skazani na karę więzienia po 5 grudnia 2016 r. Ich zgoda na przeprowadzkę do krajowego więzienia nie będzie już potrzebna.
Problem w tym, że nikt nie jest dziś w stanie przewidzieć, ilu Polaków będzie skazywanych w UE po tej dacie.
