Rada Fiskalna będzie odpowiedzialna za opiniowanie prognoz makroekonomicznych oraz projektów budżetowych pod kątem zgodności z krajowymi i unijnymi regułami fiskalnymi. Ponadto, oceni ramy budżetowe pod kątem ich efektywności i spójności oraz udzieli opinii na temat rządowych dokumentów, jeśli ich treść mogłaby wpłynąć na stabilność finansów publicznych.
Każda opinia Rady musi być wydana w ciągu 14 dni, a Minister Finansów będzie miał obowiązek albo zastosować się do jej treści, albo w ciągu dwóch miesięcy wyjaśnić powody ewentualnego odstąpienia. Rada Fiskalna będzie też miała prawo żądać od instytucji rządowych i samorządowych dokumentów potrzebnych do realizacji swoich zadań oraz będzie aktywnie uczestniczyć w debacie publicznej, publikując swoje analizy.
Skład Rady Fiskalnej
Rada będzie liczyć 7 członków, wybieranych spośród ekspertów z różnych instytucji, takich jak Prezydent RP, NIK, Konferencja Rektorów Akademickich Szkół Polskich czy Rada Dialogu Społecznego. Kandydaci muszą mieć co najmniej 10-letnie doświadczenie w obszarze finansów publicznych i spełniać kryteria niezależności, takie jak brak przynależności partyjnej czy wcześniejszego zajmowania wysokich stanowisk państwowych.
Przewodniczący Rady zostanie wyłoniony w drodze otwartego konkursu, a Rada rozpocznie swoją działalność w 2026 roku. W 2025 roku ma powstać jej zaplecze analityczno-administracyjne, składające się z około 15 osób.
Projekt ustawy a reforma unijna
Projekt ustawy o Radzie Fiskalnej jest również częścią szerszej reformy zarządzania gospodarczego w Unii Europejskiej. Nowe przepisy przewidują między innymi uchylenie nieaktualnych odniesień do Programu Konwergencji oraz zmianę zasad nadzoru nad polityką budżetową państwa. Dodatkowo, projekt wprowadza zmiany związane z funkcjonowaniem stabilizującej reguły wydatkowej, które będą wpływać na wydatki publiczne, w tym Funduszu Przeciwdziałania COVID-19 i Narodowego Funduszu Zdrowia.
Dzięki Radzie Fiskalnej, zarządzanie finansami publicznymi w Polsce ma stać się bardziej przejrzyste, co przyczyni się do większej stabilności gospodarki w długim okresie.
