W wytwarzanych obecnie ekranach LCD i plazmowych warstwa powierzchniowa składa się z tlenku cyny i indu (ang. ITO). Mieszanka ta jest przezroczysta, przewodzi ładunki elektryczne oraz stanowi tarczę uniemożliwiającą rozpraszanie się pola elektromagnetycznego (w ekranach plazmowych). Jednak jej produkcja jest bardzo droga - wymaga między innymi zastosowania komór próżniowych.
Dlatego naukowcy szukają innego rozwiązania. Najbliższy sukcesu jest Ivan Vakarelski z Institute of Chemical and Engineering Sciences w Singapurze. Obserwując wysychające krople kawy, wymyślił on nowy, tani i wydajny sposób produkcji telewizyjnych wyświetlaczy.
O co chodzi? Otóż naukowiec spostrzegł, że gdy kropla kawy wysycha, jej "kawowe" cząsteczki gromadzą się przy brzegu plamy, tworząc koło. Vakarelski uznał, że to samo może stać się z zawiesiną nanocząsteczek złota. Gdy nałożył ją na podkład ze szkła i poczekał, aż wyschnie, złote cząsteczki ułożyły się w regularny wzór.
"Nasza złota sieć jest mocniejsza niż pajęcza" - powiedział uczony. Jego zdaniem nanocząsteczki złota mogą być nawet lepszym przewodnikiem niż ITO, a ich wytwarzanie nie wymaga budowania w fabryce specjalistycznego laboratorium.
Według Vakarelskiego w podobny sposób będzie można niedługo produkować ekrany TV - szybko i na masową skalę.
