Skamieniałość odkryto jeszcze w latach 50. XX w. w kamieniołomach w okolicach Ferrary, gdzie wydobywano marmur do wyposażenia włoskich kuchni.
Jak wyjaśnia geolog Federico Fanti z Museo Geologico Giovanni Capellini, kiedy właściciel zorientował się, że wewnątrz bloku skalnego uwięziona jest skamieniałość, zdecydował się przekazać znalezisko muzeum. Wtedy poddano je zaledwie wstępnym oględzinom.
Aż do roku 2009 żaden z naukowców nie zainteresował się skamieniałością. Badania przeprowadzone po ponad pół wieku wykazały, że znalezisko pochodzi sprzed 165 mln lat. Nowemu gatunkowi gada nadano nazwę Neptunidraco ammoniticus.
Okazało się, że mierzące cztery metry długości zwierzę było najstarszym znanym przedstawicielem rodziny morskich krokodyli o nazwie Metriorhynchidae. Zdaniem badaczy wspólny przodek tej rodziny i dzisiejszych krokodyli mógł żyć około 200 mln lat temu.
Naukowcy uważają, że w przeciwieństwie do obecnie żyjących krokodyli, które prowadzą ziemnowodny tryb życia, N. ammoniticus rzadko, o ile w ogóle, wychodził na ląd.
