Eliminuje ślimaki, a potem rozkłada się bezpiecznie na jony fosforanowe i jony żelaza, które naturalnie występują w glebie. Dlatego pirofosforan żelaza może być stosowany w gospodarstwach ekologicznych. Nie czyni też żadnej krzywdy psom, kotom, jeżom, koniom, ptakom (i innym zwierzęciom).

Reklama

Jak działa pirofosforan żelaza? Ślimak zjada granulki z pirofosforanem żelaza, co powoduje redukcję wydzielania śluzu przez ślimaki. Szkodniki tracą apetyt i zaprzestają uszkadzania roślin i chowają się w glebie lub podłożu, gdzie giną.

Jak to stosujesz? Po prostu rozsypujesz wokół roślin niebieskie granulki (zawierają środek wabiący ślimaki - dlatego ślimaki biją się wręcz o granulki).

Moluskocydy zabijają ślimaki nagie - Metaldehyd toksyczny, pirofosforan żelaza nietoksyczny

Reklama

Moluskocydy to grupa środków ochrony roślin przeznaczona do zwalczania ślimaków w uprawach rolniczych, warzywniczych, sadowniczych oraz uprawach owoców miękkich. Środki chemiczne do zwalczania ślimaków zarejestrowane w Polsce mogą zawierać jedną z 3 substancji czynnych: metaldehyd, fosforan III żelaza oraz pirofosforan żelaza.

Metaldehyd ma złą sławę (o tym na końcu artykułu). Ale pirofosforan żelaza, to zupełnie inna bajka (należy też odróżniać pirofosforan od fosforanu żelaza).

Załącznik nr 2 do decyzji MRiRW nr R – 59/2022d z dnia 23.02.2022 r.

W decyzji tej jeden z producentów otrzymał zgodę na używanie środka przeznaczonego do stosowania przez użytkowników nieprofesjonalnych, czyli amatorów ogrodnictwa.

W załączniku są takie informacje:

1) Zawartość substancji czynnej: pirofosforan żelaza - 24 g/kg (2,4%)

2) Środek zawiera substancję czynną z grupy niskiego ryzyka (low risk substances).

3) MOLUSKOCYD w formie granulatu - przynęty gotowej do użycia (RB), przeznaczony do zwalczania ślimaków nagich i oskorupionych w uprawie roślin w ogrodach przydomowych i działkowych. Dzięki specjalnie dobranej przynęcie skutecznie wabi ślimaki i jest przez nie chętnie zjadany. Mechanizm działania substancji czynnej środka - pirofosforanu żelaza, polega na redukcji wydzielania śluzu przez ślimaki. Środek powoduje natychmiastowe zahamowanie żerowania ślimaków na uprawach - już po jednokrotnym spożyciu środka szkodniki tracą apetyt i zaprzestają uszkadzania roślin. Po spożyciu granul ślimaki zazwyczaj chowają się w glebie/podłożu, gdzie giną, dzięki czemu na chronionym obszarze nie widać śluzu i martwych ślimaków. Z tego względu efekty stosowania środka mogą nie być widoczne od razu i skuteczność środka należy mierzyć pośrednio - mniejszym rozmiarem szkód wyrządzonych przez szkodniki.

4) Środek zawiera substancję czynną ulegającą rozkładowi na jony fosforanowe i jony żelaza, które naturalnie występują w glebie.

5) Przed zastosowaniem środka na suchą glebę wskazane jest jej niewielkie nawodnienie (wilgotny granulat staje się jeszcze bardziej atrakcyjny dla ślimaków).

6) Przed zastosowaniem na zbryloną glebę, zalecane jest jej wygładzenie, aby granulat nie zniknął w szczelinach i był łatwo dostępny dla ślimaków.

7) Najlepsze efekty zwalczania uzyskuje się stosując środek w godzinach popołudniowych i wieczorem.

8) Zaleca się ponowne rozsypanie środka, gdy granule zostaną w całości spożyte przez szkodniki.

9) Truskawka i inne rośliny sadownicze (w uprawie polowej, szklarniowej i pod osłonami). Maksymalna / zalecana dawka dla jednorazowego zastosowania: 7 g/10 m2

Termin stosowania: Środek stosować po rozpoczęciu wegetacji lub po posadzeniu roślin i w późniejszym okresie wegetacji, natychmiast po pojawieniu się szkodników lub po zaobserwowaniu pierwszych szkód wyrządzonych przez szkodniki.

Maksymalna liczba zabiegów w sezonie wegetacyjnym (cykl uprawy): 6

Odstępy między zabiegami: co najmniej 14 dni.

10) Aksamitka, funkia i inne rośliny ozdobne (w uprawie polowej, w uprawie szklarniowej i pod osłonami)

Maksymalna zalecana dawka dla jednorazowego zastosowania: 25 g/10 m2. Zalecana dawka dla jednorazowego zastosowania: 12-25 g/10 m2 Termin stosowania: Środek stosować przed wschodami (BBCH 00) lub po wschodach lub po posadzeniu roślin i w późniejszym okresie wegetacji, natychmiast po pojawieniu się szkodników lub po zaobserwowaniu pierwszych szkód wyrządzonych przez szkodniki.

Maksymalna liczba zabiegów w sezonie wegetacyjnym (cyklu uprawy): 6

Odstępy między zabiegami: co najmniej 14 dni.

Jaki koszt?

Producenci oferują granulki zawierające pirofosforan żelaza za około 140 zł/5 kg (1 kg około 22-28 zł w zależności od sprzedawcy i producenta).

Komisja Europejska o pirofosforanie żelaza

Pirofosforan żelaza ma zgodę Komisji Europejskiej na stosowanie w Europie. Podstawą prawną jest:

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/1018 z dnia 13 lipca 2020 r. w sprawie zatwierdzenia pirofosforanu żelaza jako substancji czynnej niskiego ryzyka zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz w sprawie zmiany rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011

W imieniu Komisji podpisała je Ursula VON DER LEYEN.

Czytamy w rozporządzeniu:

(9) Komisja uważa ponadto pirofosforan żelaza za substancję czynną niskiego ryzyka zgodnie z art. 22 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Pirofosforan żelaza nie jest substancją potencjalnie niebezpieczną i spełnia warunki określone w pkt 5 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, w tym w pkt 5.1.2 akapit drugi. W szczególności, chociaż pirofosforan żelaza jest uznawany za substancję trwałą, ostatecznie rozdziela się on na jony, które są naturalnym elementem diety ludzkiej, powszechnie występują w środowisku i mają zasadnicze znaczenie dla życia zwierząt i roślin. W związku z tym oczekuje się, że dodatkowe narażenie ludzi, zwierząt i środowiska w związku z zastosowaniami zatwierdzonymi zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009 będzie nieistotne w porównaniu z narażeniem spodziewanym w wyniku rzeczywistych naturalnych sytuacji.

(10) Należy zatem zatwierdzić pirofosforan żelaza jako substancję niskiego ryzyka.

Wybrane fragmenty rozporządzenia KE:

Zatwierdzenie substancji czynnej:

Zatwierdza się substancję czynną pirofosforan żelaza określoną w załączniku I, z zastrzeżeniem warunków wyszczególnionych w tym załączniku.

Artykuł 2

Zmiany w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011

W rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 lipca 2020 r.

W imieniu Komisji

Ursula VON DER LEYEN

Moluskocydy, środki mięczakobójcze, środki ślimakobójcze, limacydy (z Wikipedii)

(łac.molluscus – miękki, caedo – zabijam) – to substancje syntetyczne lub naturalne stosowane do zwalczania mięczaków, ślimaków, używane głównie do ochrony roślin uprawnych.

Substancje aktywne wielu moluskocydów to m.in. metiokarb lub metaldehyd, które działają na ślimaki żołądkowo i kontaktowo. Nowocześniejsze preparaty zawierają fosforan żelaza(III), który jednocześnie pełni rolę nawozu sztucznego oraz nie jest toksyczny w małych ilościach dla większości innych organizmów (co jednak powoduje, że komercyjnie dostępne pszeniczne granulki z fosforanem żelaza są chętnie zjadane przez ptaki, ograniczając tym samym znacznie jego ilość dla ślimaków). Z reguły ślimaki zatrute fosforanem żelaza zakopują się pod ziemią, zanim zginą, dzięki czemu (w odróżnieniu od innych preparatów, np. opartych na metaldehydzie), nie widać wówczas na powierzchni gleby obumarłych ślimaków po zastosowaniu preparatu[1][2]. W USA stosuje się fosforan żelaza(III) z EDTA, co znacznie zwiększa jego toksyczność dla środowiska[3].

19 grudnia 2018 rząd Wielkiej Brytanii zakazał sprzedaży metaldehydu jako moluskocydu do użycia w otwartym terenie od końca czerwca 2019 i jego użycia w otwartym terenie od wiosny 2020[4]. Limacydy[5] – środki chemiczne stosowane do zwalczania ślimaków nagich. Dodatek limacydów do wód irygacyjnych pozwala na zwalczanie ślimaków będących żywicielami pośrednimi pasożytów ludzi np. sól sodowa lub miedzian pięciochlorofenolu w stężeniu 1,4 ppm.

Limacydy – środki chemiczne stosowane do zwalczania ślimaków nagich[5]. Dawniej dodatek limacydów do wód irygacyjnych pozwalał na zwalczanie ślimaków będących żywicielami pośrednimi pasożytów ludzi i zwierząt gospodarskich[5].