Wiadomości - Opinie

Szwedzki eksperyment miał pokazać, że socjalizm działa. Dziś dziękujemy Szwedom za lata poświęceń i znoszenie lewicowej obłudy, ale dzięki nim mamy kolejny dowód na to, że jednak nie działa - pisze redaktor naczelny "DGP" Tomasz Wróblewski.

Od wczoraj wzrosły szanse Polski na policzenie od nowa długu publicznego. Na unijnym szczycie w Brukseli Donald Tusk przekonywał najpierw Hermana van Rompuya, a później Angelę Merkel, że w tej sprawie Europa Środkowa cały czas gra w jednej drużynie. Jak powiedział premier, Herman Van Rompuy po rozmowie z nim "miał minę człowieka myślącego, trochę zafrasowanego, ale rozumiejącego".

UE stoi przepisami. Paragraf to świętość. Zasada ta utrudnia prowadzenie elastycznej polityki, ale bywa przydatna, gdy trzeba postawić tamę rozpychaniu się Rosji.Komisja Europejska krytykująca umowę polsko-rosyjską powołuje się na tzw. trzeci pakiet energetyczny, który nakłada obowiązek rozdzielenia operatorów sieci przesyłowych od dostawców energii. Warszawa nie musi podnosić własnych argumentów w tym sporze, nie jesteśmy nawet jego stroną.

Prywatnego właściciela państwo do niczego nie zmusi, może tylko rynkowo zachęcać. Państwowy właściciel chętniej uwzględni argumenty. Trzeba też pamiętać, że w energetyce światowej graczami rozdającymi karty na rynku są wielkie firmy, nasze przy nich to karzełki. Trzeba im więc pomóc urosnąć - pisze w "Dzienniku Gazecie Prawnej" Joanna Solska z "Polityki".

W "Dzienniku Gazecie Prawnej" zaczynamy kolejną debatę prywatyzacyjną. Jakie będą skutki szykowanych właśnie przez rząd reform, w których zarówno sprzedawanym, jak i kupującym będą firmy państwowe? Czy to jest prywatyzacja, czy koncentracja kapitału w państwowych rękach? Czy państwową firmą da się dobrze zarządzać, tak, by można było powiedzieć, że prywatyzacja była potrzebna?

Wiele hałasu o nic - myślę, kiedy obserwuję histeryczne reakcje mediów, tudzież polityków, bo klienci mają do tego prawo, na upadek biura Selectours. Takie są prawa biznesu - średnio co roku bankrutuje jeden polski touroperator, co jest liczbą umiarkowaną. A przecież nawet w 2003 r., który był rekordowy, jeśli chodzi o plajty biur podróży - padło ich wówczas sześć - nikt nie miał tak poronionych pomysłów na poprawę sytuacji jak teraz - pisze Mira Suchodolska.

Młodzi polscy informatycy z Uniwersytetu Warszawskiego wygrywają bez przerwy europejskie i światowe konkursy. Mamy wielu znakomitych doktorantów z dziedzin ścisłych i humanistycznych. Co oni wszyscy mają ze sobą zrobić, skoro w Polsce nie ma dla nich miejsca. Nie ma miejsca, bo praktycznie nie istnieją think tanki. Nie istnieją, bo nikt nie wyraża na nie zapotrzebowania.

Z prezydentem jak Herman Van Rompuy Europa nie potrzebuje więcej wrogów. On jeden wystarczy za miliard chińskich robotników zabierających nasze miejsca pracy i wszystkich cwanych maklerów Nowego Jorku, którzy pompowali bańkę spekulacyjną.

Koniec zabawy szpitali z kolejnymi ministrami zdrowia w ciuciubabkę. Koniec spychologii, kto odpowiada, a kto nie za długi placówek ochrony zdrowia. Samorządowcy przygotowują się do przekształceń szpitali w spółki i mają już gotowe pomysły, jak to robić. To oznacza, że w 100 proc. będą odpowiadać za to, co się dzieje w ich szpitalach. Pacjenci będą wreszcie wiedzieli, kogo winić za złe usługi - pisze Dominika Sikora.

Jutro minie druga rocznica upadku Lehman Brothers. W ciągu tych dwóch lat w gospodarce światowej wydarzyło się więcej niż w ciągu niejednej dekady - moment wybuchu kryzysu przypomina Ryszard Petru.

Bywają takie książki, pojęcia i idee, które ni z tego, ni z owego stają się sławne. „Orientalizm”, „klasa robotnicza”, „O pochodzeniu gatunków...” Ponad 15 lat temu Benedict Anderson wydał taką książkę: „Wyobrażone wspólnoty” traktującą o tworzeniu narodów - pisze Jan Wróbel.

Przemian w Polsce nie wyznacza to, co politycy obiecują, ale to, jak się zarzekają. Im bardziej premier Tusk zarzekał się, że Polska będzie przyjaznym państwem dla przedsiębiorców, tym dłużej musieliśmy czekać na założenie firmy. Tym szybciej rosło zatrudnienie w urzędach i spadało w firmach. Po wyborach deklarował, że nic już nie zatrzyma rynkowych przemian. Zaraz potem podniesiono podatki. Ale coś jakby ostatnio pękło - pisze Tomasz Wróblewski.

Rząd Tuska podobno jest coraz bliższy przekonania Brukseli, że należy zmienić sposób liczenia polskiego długu ze względu na naszą reformę emerytalną. Przyznam się, że we mnie ta informacja budzi coś na kształt podziwu. Wychodzi na to, że ministrowie obecnego gabinetu naprawdę są w stanie zrobić wiele, żeby potem nie robić nic - pisze Marek Siudaj.

Rozgniewała mnie i zniesmaczyła reakcja prominentnych polskich polityków na doniesienie agencji AP mówiące o tym, że CIA nie tylko więziła w Polsce, ale także torturowała talibów - pisze Mira Suchodolska.

"Elżbieta Jakubiak jest najbardziej wyraźną postacią związaną z 'muzealnikami' PiS, więc teraz trzeba oczekiwać na to, co ta grupa zrobi (do grupy tej zalicza się m.in. Jana Ołdakowskiego i Lenę Dąbkowską-Cichocką)" - przekonuje politolog dr Artur Wołek.

Politolog dr Jarosław Och z Uniwersytetu Gdańskiego uważa, że "decyzja Jarosława Kaczyńskiego to na pewno zaskoczenie dla samej Elżbiety Jakubiak, jak i ludzi PiS". "Bo warto pamiętać, że Jarosław Kaczyński bardzo często przywołuje pamięć swego brata Lecha, a mówimy akurat o osobie, która była jedną z najbliższych współpracownic Lecha Kaczyńskiego. Jakubiak była szefową kancelarii prezydenta" - podkreśla.

Politolog dr Anna Materska-Sosnowska z Uniwersytetu Warszawskiego uważa, że zawieszenie w prawach członka PiS posłanki Elżbiety Jakubiak "nie dziwi".

Warto zaryzykować wojnę gazową, by nie torpedować bezpieczeństwa energetycznego Europy w jego zalążkach. Tym bardziej że wcale nie jest powiedziane, że Moskwa podejmie rękawicę.

Do końca lipca dealerzy sprzedali blisko 42 tys. samochodów z kratką, czyli 20 proc. wszystkich aut osobowych kupionych w Polsce w tym czasie. Jeżeli przyjmiemy, że średnia cena samochodu sprzedawanego przez dealerów wynosi obecnie ponad 70 tys. zł, budżet pozostawił w kieszeniach przedsiębiorców 650 mln zł.

Sądy za żadne skarby nie chcą widzieć w swoich progach menedżerów. Choć przez ich ciasne sekretariaty przewala się kilkanaście milionów spraw, choć pracuje tam ponad 8 tys. sędziów i kilkadziesiąt tysięcy pracowników administracyjnych, zarządzanie tym złożonym i wielozadaniowym kombajnem organizacyjnym ma pozostać po staremu w rękach prezesów sądów.