Wiadomości - Opinie

Porzućmy w końcu ten cały polityczny teatr. Spójrzmy na państwową kasę chłodno. I zobaczmy to, na jakie posunięcia polityków stać było wcześniej i na jakie ich stać będzie teraz. Z tej układanki wyłania się obraz błędnego koła. Naprawdę radykalne reformy mogło w tym kraju przeprowadzić PiS, które rządziło w okresie świetnej koniunktury. Nie przeprowadziło ich, gdyż wolało - zresztą z umiarkowanym skutkiem - przekupić wyborców.

PO jest dziś najsilniejszą partią w 21-letniej historii Polski. Wyborcy przekazali jej pełnię władzy w przekonaniu, że teraz będzie lepiej amortyzowała efekty kryzysu. Problem w tym, że to już nie ta sama partia, która wygrała wybory w 2007 roku. Osiadła na laurach - pisze szef "DGP" Tomasz Wróblewski.

Monopol władzy przynosił raczej afery na szczytach i zarzuty o jej nadużywanie, niż stawał się motorem do reformowania państwa po to, by działało sprawniej, bardziej efektywnie. Dlaczego więc Polacy po raz kolejny na długie miesiące oddają władzę w ręce tej samej formacji?

Niedziela, koło szóstej rano. Kolega wraca z Mazur, by zagłosować i przyjść do redakcji na dyżur. - Jadę, szosa pusta, ani jednego samochodu - opowiada. Był może kwadrans po szóstej, kiedy jakby ktoś odkręcił kran i od strony Warszawy pojawiła się rzeka samochodów. Pędziły, wioząc rodziny, psy, pontony nad jeziora. Ale wcześniej ich pasażerowie wrzucili kartki do urn.

Mandatu nie otrzymał Bronisław Komorowski, ale cała formacja polityczna. Wyborcy przekazali pełnię władzy Platformie Obywatelskiej w przekonaniu, że teraz będzie lepiej amortyzowała efekty kryzysu - pisze o wynikach drugiej tury redaktor naczelny "DGP" Tomasz Wróblewski.

Prezydenta nie trzeba lubić, ale trzeba go mieć. I w naszym wypadku bardziej po to, żeby umiał nie spełniać obietnic, niż żeby, nie daj Boże, je spełniał - pisze przed ostateczną rozgrywką wyborczą redaktor naczelny "Dziennika Gazety Prawnej" Tomasz Wróblewski.

Armia chce objąć ochroną przed zwolnieniem pracowników, którzy wstąpią do Narodowych Sił Rezerwowych. Brakuje jej ochotników, kusi więc nawet 15-letnią gwarancją zatrudnienia. Będzie to kolejna taka grupa. Nie można np. zwolnić związkowców czy osób w wieku przedemerytalnym.

Widmo krąży po Europie, widmo bankowych stress testów. Wyniki tych symulacji przeprowadzanych na zlecenie Brukseli mają pokazać, czy banki wytrzymają pogarszające się warunki - np. spadki PKB, wzrost bezrobocia, a w związku z tym pogorszenie się portfela kredytowego i generowanie strat.

Nietykalni są m.in. emeryci, nauczyciele, ubezpieczeni w KRUS i pacjenci, którzy ani grosza nie dopłacą do służby zdrowia. To już wiemy. Skąd wziąć pieniądze na sfinansowanie tego wszystkiego - niestety się nie dowiedzieliśmy - pisze Bartosz Marczuk, komentując debatę prezydencką.

To naprawdę nie miało większego sensu. W gospodarczym wątku debaty kandydaci wypowiadali się o sprawach, o których albo nie mieli większego pojęcia, albo na które nie będą mieli większego wpływu. Albo jedno i drugie - pisze Marcin Piasecki.

Z punktu widzenia polskiej polityki zagranicznej nie ma dużego znaczenia, który z kandydatów wygra, różnią się bowiem ledwie detalami. Wbrew pozorom to dobry znak - tak Andrzej Talaga komentuje to, co w czasie telewizyjnej debaty mówili Jarosław Kaczyński i Bronisław Komorowski.

Słabe euro wyciągnie Europę z kryzysu - wieszczą często ekonomiści. I pomoże złagodzić złe skutki zbliżających się cięć wydatków - dodają. Problem w tym, że mają rację tylko częściowo - pisze Paweł Różyński.

Brońmy nauczycieli. Przed politykami, którzy traktują ich jak wrzód na pośladku państwa. I przed nimi samymi - pisze w komentarzu Mira Suchodolska. Najpierw o politykach. Ci boją się nauczycieli (i ich związków), jak ognia i dlatego grają z nimi w grę pt. „Idiota”.

Sprzedaż mieszkania to prawdziwa droga przez mękę. Kupujących jest jak na lekarstwo, a ofert na rynku nie brakuje. Ci, którzy łudzą się, że po obniżeniu żądanej ceny szybciej znajdą kupca, mogą się przeliczyć. Rynkiem nieruchomości nie rządzi cena, rządzą pośrednicy.

Banan o odpowiedniej krzywiźnie, łuk ogórka i polska reforma emerytalna. Co je łączy? Hipokryzja UE i nauka dla nas. Jeśli chcemy mieć korzyści z członkostwa, musimy forsować nasze interesy. Inaczej przegrywamy.

Związki zawodowe szkodzą często fabrykom, w których działają, państwu i samym sobie. Przynajmniej w czasie kryzysu powinny swoje roszczenia zawiesić na kołku.

Jarosław Kaczyński powinien być szczęśliwy. "Jak większość z nas nie mam kandydata, który by mnie w jakimkolwiek stopniu reprezentował. W drugiej turze zagłosuję więc na Jarosława Kaczyńskiego" - deklaruje w rozmowie z "Krytyką Polityczną" Monika Strzępka.

W jednym z wywiadów prof. Jan Winiecki powiedział: "G7, G8, G20, G30, wszystko jedno ile, i tak g... z tego będzie". Po kolejnym, czwartym szczycie grupy G20 widać, że wszystko zmierza w kierunku tej konkluzji.

Poza zamierzchłym początkiem tej wojny w 2001 r., gdy była reakcją na ataki terrorystyczne na Nowy Jork i Waszyngton, rządzą nią kampanie wyborcze w USA. Pojawia się też cyklicznie w kampaniach niemieckich, francuskich, brytyjskich. Ideał apolityczności bezpieczeństwa narodowego jest więc głoszony, ale niepraktykowany. Jedni oceniają tę praktykę źle. Inni pytają: o co toczyć wyborczą grę, jeśli nie o sprawy najważniejsze?

Wybory przegra ten, kto bardziej przekroczy granice śmieszności - pisze redaktor naczelny "DGP" Tomasz Wróblewski. "Niezdecydowani mają zgryz. Co ich bardziej śmieszy? Lewicy przyjazny antykomunista Kaczyński czy liberał Komorowski otrzepujący się z rynkowych haseł?" - ocenia.