Wiadomości - Opinie

Nie obawiam się, by bandyci przemienili przesłuchania przed komisją w jakiś żenujący spektakl. Komisje śledcze widziały już niejedno i bardziej obawiałbym się błazenady ze strony polityków niż ze świata przestępczego - ocenia Tomasz Nałęcz, śledczy z komisji ds. afery Rywina.

Wystarczy mieć trochę wyobraźni, aby zobaczyć przesłuchanie gangstera, doprowadzonego na salę kolumnową przed oblicza skłóconych posłów PO i PiS. Chyba nikt nie ma złudzeń, co ów delikwent powinien tam zrobić, jeśli do końca swoich dni chce być królem więzień - pisze Jan Rokita.

Choć politycy PO mają po dymisji ministra Ćwiąkalskiego dość podzielone zdania, decyzja premiera zrobiła wielkie wrażenie na opozycji. A samą Platformę uchroniła przed poważnymi politycznymi konsekwencjami - pisze w analizie Piotr Gursztyn.

"Bardzo współczuję następcy, bo musi brać pod uwagę, że jeżeli nie spełni oczekiwań politycznych, skończy jak ja" - mówi DZIENNIKOWI zdymisjonowany minister sprawiedliwości Zbigniew Ćwiąkalski. Jednocześnie nie ma pretensji do Donalda Tuska, bo wie, że "w polityce można wylecieć jak saper na minie". Ćwiąkalski przyznaje też, że czuje się odpowiedzialny politycznie za samobójczą śmierć Roberta Pazika.

Pierwszym posunięciem Obamy, jako prezydenta, było wstrzymanie procesów więźniów Guantanamo. Odciął się tym samym od najboleśniejszego symbolu prezydencji Busha. Decyzja ta jednak rozczarowuje. Obama był przecież wyczekiwany jako polityczny mesjasz, a nie sprzątacz - pisze Andrzej Talaga.

Co interesuje polskich polityków? Nic, prócz słupków poparcia i piarowskich kalkulacji. To one - jak zapewniał mnie z goryczą jeden z liderów PO - zdecydowały najpierw o milczeniu, a potem o ostrej dymisji ekipy Ćwiąkalskiego - pisze w felietonie ROBERT MAZUREK.

Z ostatniej chwili: Platforma Obywatelska szykuje spec-nadzw-hyc-ustawę, aby pozbyć się lata! O, dranie, mało Wam, że zimno w tym roku, jak nie wiem, że mgła, ciemnia i wiejnia - to jeszcze lato zabieracie! - pisze wielce oburzony JAN WRÓBEL

Zbigniew Ćwiąkalski odszedł ze stanowiska z honorem i w pięknym stylu - słychać. Jednak minister cały czas mówi, że nie ma sobie nic do zarzucenia. A premier twierdzi, że zarzuty są zasadne. Jak to pogodzić? - zastanawia się publicysta DZIENNIKA Piotr Gursztyn.

Paweł Piskorski powraca do polityki z cennym nabytkiem - Stronnictwem Demokratycznym. Wszyscy widzą go już jako dysponenta tego wiana, które pozwoli mu stanąć do walki z PO, PiS i SLD. Oni mają budżetowe pieniądze. On ma mieć resztki majątki uciułanego przez SD w czasach PRL. - pisze Piotr Zaremba.

Zdymisjonowanie Zbigniewa Ćwiąkalskiego nie było trudną decyzją dla Donalda Tuska. Siła tego premiera polega na tym, że potrafi on pozbywać się tych, którzy są dla niego trudni czy niekompetentni. Następcą Ćwiąkalskiego będzie pewnie Cezary Grabarczyk - mówi dla DZIENNIKA socjolog Paweł Śpiewak.

Niektórzy zwolennicy PiS zareagowali w Internecie z wściekłością na wiadomość, że Sikorski może zostać szefem NATO. On jest dla nich czymś gorszym od komunisty, faszysty czy islamskiego fundamentalisty. On jest z PO. Internetowi zwolennicy Platformy bywają nielepsi - pisze Cezary Michalski.

Mój podziw budzi fakt, jak silnym premierem jest Donald Tusk - komentuje dla DZIENNIKA dymisję ministra sprawiedliwości publicysta TVN Andrzej Morozowski. I przypomina, że jego poprzednicy Leszek Miller i Jarosław Kaczyński musieli znacznie bardziej liczyć się ze zdaniem partyjnych działaczy.

Parlament, jego marszałek i klub rządzący nie wiedzą, czy chcą powołać jakąś komisję, czy też nie, tego mogą się dowiedzieć od premiera. To system, w którym Rada Ministrów, Sejm i partia rządząca są politycznymi atrapami - pisze Jan Rokita.

W Płocku pojawił się Zbigniew Ziobro. Wiecie, że byłego ministra sprawiedliwości witały w Płocku tłumy. To był moment, na który czekało tak wielu! Niestety, moment zmarnowany - pisze Jan Wróbel.

Słuchem społecznym Tusk bije swoich kolegów na głowę. Wyczuł, że nie wystarczy być sympatycznym czy gromić Kaczyńskich. Indolencja wymiaru sprawiedliwości może wrócić na pierwsze strony gazet - pisze Piotr Zaremba.

W sprawie powoływania komisji miałem swoje osobiste i prywatne zdanie, które wyartykułowałem. Ale to premier ma głos sprawczy - mówi Paweł Graś, poseł PO, który jeszcze wczoraj krytykował postulaty powołania sejmowej komisji śledczej w sprawie Olewnika.

Premier chce, by w Sejmie powstała komisja śledcza do wyjaśnienia okoliczności porwania i zabójstwa Krzysztofa Olewnika, syna płockiego biznesmena. Jej prace mogą wykreować nowe polityczne gwiazdy, na miarę tych z komisji rywinowskiej. DZIENNIK ustalił, kogo partie mogą do niej rekomendować.

Palikot to lider sondaży, ulubieniec anty-kaczystów, bogacz i skarbnica wiedzy o wewnętrznych sprawach Platformy i problemach jej liderów. Na pewno byłby dla Platformy niebezpieczny, gdyby partia go odtrąciła - pisze Piotr Gursztyn.

Wzrok ministra sprawiedliwości nie sięgał poza przeciwników politycznych, a zdyskredytowanie Zbigniewa Ziobry stało się jego obsesją - pisze Jerzy Jachowicz, podsumowując, dlaczego minister Ćwiąkalski nigdy nie powinien być ministrem.

Prawdopodobny jest udział w sprawie Olewnika nieznanego jeszcze opinii publicznej środowiska, mającego przemożne przełożenie na świat przestępczy - przypuszcza Andrzej Zybertowicz, profesor socjologii i ekspert ds. bezpieczeństwa państwa. "Pazik mógł racjonalnie oceniać, że nie ma innego wyjścia niż odebranie sobie życia."