Tamara Łempicka, według metryki, którą podobno sfałszowała, urodzona w Warszawie w 1898 roku jako Maria Górska. Pochodziła z zamożnej i kosmopolitycznej rodziny. Do czasu rewolucji październikowej mieszkała w Petersburgu. W roku 1918 wraz z mężem prawnikiem Tadeuszem Łempickim uciekła do Paryża. Pozbawiona środków do życia postanowiła zarabiać pieniądze jako malarka. Dzięki talentowi i kontaktom towarzyskim w połowie lat 20. stała się uznaną portrecistką. Sławy przysparzał jej także skandaliczny i otwarcie biseksualny styl życia. W obliczu rozprzestrzeniającego się w Europie faszyzmu przeniosła się wraz z drugim mężem, węgierskim baronem Raoulem Kuffnerem, do USA. Mimo początkowego rozgłosu nie zdobyła tam uznania. Ostatnie lata życia spędziła w Meksyku, gdzie zmarła w roku 1980. Prace Łempickiej są kwintesencją "szalonych lat dwudziestych". Stanowią połączenie klasycznych kanonów sztuki europejskiej z elementami modnego w początkach XX wieku kubizmu. Twórczość Łempickiej uosabiająca wytworną elegancję wyższych sfer epoki pomiędzy dwoma światowymi kataklizmami stała się na powrót popularna w latach 90.
