ur. 1936
Kenneth White urodzony w Glasgow, szkocki kosmopoeta, od lat mieszka we francuskiej Bretanii w pobliżu miasta Lannion. Jest emerytowanym profesorem paryskiej Sorbony (doktorat o "nomadyzmie intelektualnym" w 1979 roku), a przede wszystkim oryginalnym filozofem, poetą, podróżnikiem (nomadą-światologiem) piszącym w językach angielskim i francuskim. Zajmuje się filozoficznym badaniem i poetycką eksploracją kulturowego i naturalnego dziedzictwa krain leżących nad Atlantykiem (w tym o rodowodach celtyckich: od geologii i kosmografii po "medytację w ruchu"). Fascynuje się ponadto Dalekim Wschodem. W poszukiwaniu własnej drogi poznania Rzeczywistości, w drodze i nieustającej przemianie, posiłkuje się filozofią Heideggera, Nietzschego, sceptyków greckich, mistrzów zen, filozofów celtyckich, jak np. Szkot Eriugena. Stale szuka formy bardziej pojemnej i otwartej na zewnętrzny świat ("medidationes de prima poesia"). W Polsce opublikowano wybór jego rozważań i wierszy "Atlantica" w tłumaczeniu Kazimierza Brakonieckiego.
p
W opuszczonym domu
szare wróble
przekomarzają się z brązowymi myszami.
Dziwna obecność
w pustym pokoju -
to deszcz.
Las w lutym:
trzask zmrożonych liści
pod butami.
Zejście z gór
pusty umysł -
huk fal.
Czarny biało-czarny czarno-biało-czerwony
szybki lot ostrygojadów
nad ołowianym morzem.
Co to jest?
Co to jest?
Księżyc
odbija się w zupie.
Świątynia w górach:
szuranie miotły
szuranie miotły.
Noc w czerwcu:
na skraju mokradła
zew kulika.
Niektóre wiersze nie mają tytułów
ten zaś tytuł nie ma wiersza
wszystko jest na zewnątrz.
Tutaj
nie ma już Wschodu ani Zachodu
biała czapla
roztapia się w mgle.
