Oddziałowa Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Krakowie zakończyła w ten sposób merytorycznie zawieszone w latach 70. XX wieku śledztwo ówczesnej Głównej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich przeciwko Narodowi Polskiemu.
Postępowanie dotyczyło zbrodni wojennej i zbrodni przeciwko ludności, polegającej na bezprawnym pozbawieniu wolności w okresie od września 1944 r. do stycznia 1945 r. w Miechowicach Wielkich około tysiąca osób. Osoby te były przetrzymywane w obozie pracy przymusowej w warunkach ze szczególnym udręczeniem, bezpośrednio zagrażających ich życiu. Kierowano je do prac fortyfikacyjnych, stosowano wobec nich kary cielesne i bito.
Umorzenie nastąpiło w wyniku stwierdzenia, że dwie osoby odpowiedzialne za zbrodnię wojenną zostały już prawomocnie skazane, jeden sprawca zmarł, a pozostali sprawcy nie zostali ustaleni.
W śledztwie badano także wątek zastrzelenia 30 listopada i 4 grudnia 1944 roku przez niemieckich żołnierzy w okolicach Miechowic Wielkich dwóch młodych więźniów, uciekających z obozu. W obu przypadkach powodem umorzenia było niewykrycie sprawców.
Postanowienie o umorzeniu śledztwa nie jest prawomocne. Jak podaje IPN, odpis postanowienia o umorzeniu zostanie doręczony pokrzywdzonym, którzy zwrócą się o to w przepisowym terminie do Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Krakowie.
