Wiadomości - Opinie

Dotychczas można się było migać, od tego roku na wszystkich kierunkach studiów (z nielicznymi wyjątkami) obowiązują zasady bolońskie, czyli najpierw trzy lata do licencjatu, a potem dwa lata do magisterium (jak kto ma chęć). Już sam pomysł podzielenia niektórych kierunków w taki sposób jest fatalny.

Narodowy Fundusz Zdrowia (NFZ) powinien zostać przemianowany na Narodowy Fundusz Zakrywania Nędzy (NFZN). Albo Fundusz Limitowania Dostępu do Pomocy Lekarskiej (FLDPL). Wariantów jest wiele - z czym zgodzi się pewnie sama Ewa Kopacz.

Dwadzieścia lat temu Niemcy niechętnie zgodziły się na porzucenie marki i powołanie euro. To był warunek Francji w zamian za zgodę na zjednoczenie Republiki Federalnej. Konstrukcja unii walutowej została jednak napisana pod dyktando polityków, nie ekonomistów. Kraje Europy zgodziły się dzielić wspólną walutę, ale nadal każdy z osobna miał ustalać wydatki budżetowe, od których przecież zależy wiarygodność unijnego pieniądza.

Ktoś wziął pieniądze za to, że od lat jeździmy w Warszawie takimi, a nie innymi tramwajami. Chyba nigdy nie dowiemy się kto. W tamtych czasach teoria, że korupcja może być OK, miała swoich zwolenników. Uważali oni, że najważniejszy jest rozwój i postęp. A jeśli ktoś zarobi pod stołem, to nic złego. Ci, którzy wówczas piętnowali korupcję, byli traktowani niemal jak wariaci.

Z pewną dozą smutnej satysfakcji spieszę donieść, że już we wtorek w życie wejdzie kolejne kiepskie prawo pisane na kolanie pod zamówienie medialno-publiczne. Owa głośna ustawa, za którą jak nigdy wcześniej zgodnie gardłowała Platforma pospołu z PiS, mająca w rezultacie doprowadzić do starcia z powierzchni ziemi pedofilów - pisze Mira Suchodolska

"Od początku tragedia smoleńska jest elementem działań manipulacyjnych na płaszczyźnie społecznej i politycznej. To był element kreowania wizerunku Jarosława Kaczyńskiego jako kandydata na prezydenta PiS" - mówi w rozmowie z "DGP" socjolog Ireneusz Krzemiński.

Nieprzestrzeganie praw pacjenta to temat na dyskusję o grzechu zaniechania kolejnych rządów w reformowaniu systemu lecznictwa. Bo nie ma co ukrywać - łamanie praw chorych to nie tylko opryskliwy lekarz. To również ograniczanie dostępu do specjalistów czy gigantyczne kolejki w szpitalach - pisze Dominika Sikora.

Wszystko jasne? Nie. Stenogramy rozczarowują tych, którzy szukali w nich polityki. Ale najgorsze, że rozczarowują tych, którzy czekali na prawdę. Bo ujawniony stenogram z czarnej skrzynki nie odpowiada na wiele pytań - pisze Mikołaj Wójcik.

Kiedyś tego typu sprawy załatwiało się prościej: ojciec, mąż czy kolega nachodzonej przez stalkera ofiary zwoływał ekipę i spuszczali dręczycielowi manto. Ponawiali perswazję tak długo, aż osiągnęli efekt i prześladowca na widok niedoszłej ofiary brał nogi za pas.

Wczoraj minęło pół roku od wejścia w życie traktatu lizbońskiego. Okazji do świętowania nie było. Wspólna polityka zagraniczna UE wciąż jest w powijakach. A szefowa europejskiej dyplomacji Catherine Ashton, zamiast być "silnym głosem Europy na świecie", stała się raczej obiektem złośliwych żartów.

To trochę już jak rutyna. Kolejne wybory i kolejna prawicowa partia bierze odpowiedzialność za państwo. Tym razem czeska prawica tworzy rząd, żeby posprzątać po socjalistach. Wcześniej siły prorynkowe wygrywały w Wielkiej Brytanii, na Węgrzech i w Niemczech. Hiszpania i Portugalia czekają w kolejce.

Nadzór finansowy nie zatopi rynku kredytów walutowych, ale też mu nie pomoże. Kolejne rekomendacje KNF to zimny prysznic nie tylko dla banków, ale też dla ich klientów.

Rynek jest zachwycony kandydaturą Marka Belki na stanowisko prezesa NBP. Duży dorobek naukowy, doświadczenie w pracy w administracji publicznej, wreszcie reputacja MFW, w którym dziś Belka pracuje - to wszystko mogłoby się przydać NBP, którego wizerunek mocno ostatnio ucierpiał.

Moskwa do zawarcia z Unią Partnerstwa dla Modernizacji potrzebuje bowiem zachodnich technologii i wiedzy, by przekształcić podupadłe państwo w nowoczesny organizm. To okazja, by wymusić na niej trwałą zmianę polityki zagranicznej, a nawet reformy wewnętrzne. Jeśli nawet nie wprowadzenie demokracji, to chociaż respektowanie praw własności czy uczciwe traktowania obcych firm inwestujących w Rosji.

By listy docierały na czas, a Polakom żyło się lepiej, Poczta Polska musi stracić monopol i poczuć oddech prawdziwej konkurencji. Brzmi pięknie, ale nie do końca prawdziwie. Problem w tym, że unijne przepisy, mające zaserwować nam taki luksus za trzy lata, w większości krajów Unii Europejskiej, w których już weszły, nie zadziałały.

Lepiej późno niż wcale. Komisja Europejska była do tej pory wielką nieobecną kryzysu finansowego. To prezydent Francji, kanclerz Niemiec i premier Wielkiej Brytanii opracowywali plany ratunkowe, gdy w zeszłym roku bankructwo groziło największym bankom Europy, a w tym roku widmo niewypłacalności stanęło przed Grecją i innymi krajami południa Europy.

Między Niemcami a Komisją Europejską zaiskrzyło. Berlin chce uzdrawiać euro dynamicznie, po swojemu, Bruksela woli reformować ostrożnie, po europejsku. To nie tylko spór o ratowanie wspólnej waluty, ale o kształt UE. Racja stanu każe nam poprzeć Brukselę.

Trwa polityczna licytacja - kto da więcej pieniędzy na pomoc powodzianom. Jeszcze trochę, a padnie hasło, by przeznaczyć na ten cel nie tylko zysk NBP, ale całą rezerwę budżetową. Jestem za. Przecież te pieniądze nie płyną bezpośrednio z mojego konta. Tak też myślą politycy przerzucający się dziś pomysłami w ramach wyborczego show.

"Polska energetycznym tygrysem Europy" - tego rodzaju tytuły już krążyły pod gazetach, gdy okazało się, że struktura geologiczna naszych skał może być identyczna jak tych, z których Amerykanie wydobywają gaz łupkowy. To świetnie, że Polska ma - najprawdopodobniej - poważne złoża. Bardzo dobrze, że trwają intensywne zabiegi o jak najszybsze uruchomienie wydobycia.

Wszystko, co dobre, kiedyś się kończy. I nieuchronnie końca dobiega rewolucyjny charakter planu konsolidacji finansów publicznych. Premier Tusk prezentował w styczniu plan walki z deficytem budżetowym. Cztery miesiące później, w oczekiwaniu na regułę wydatkową, patrzymy, jak dalej rośnie nam deficyt, a wraz z nim koszty obsługi zadłużenia.