Wiadomości - Opinie

Janusz Kaczmarek, Andrzej Lepper, Roman Giertych... Wracają. Ich powrót skłania mnie do złożenia propozycji ogłoszenia Dnia Kłamczuszka Politiuszka - pisze w DZIENNIKU Jan Wróbel.

Ten człowiek to tykająca bomba - pomyślałem sobie dwa tygodnie temu, czytając w DZIENNIKU tekst Luizy Zalewskiej o ministrze Mirosławie Drzewieckim. Pewien gangster twierdził, że sprzedał właśnie jemu kokainę. Sam Drzewiecki w lokalach podrywa kelnerki. W jego odzieżowej firmie ktoś produkował podróbki, a on zrzuca winę na tajemniczą rencistkę - pisze w DZIENNIKU Piotr Zaremba.

Nie patrząc na światowy kryzys i ogólnopolską tendencję polegającą na nieczytaniu gazet, oddaję się temu nałogowi regularnie. Nudne to, wtórne, ale żyć bez tego nie mogę. Taka karma. Niestety, okazało się to zaraźliwe i moja progenitura domaga się licznych pisemek skierowanych do niej - pisze w DZIENNIKU Robert Mazurek.

Nie miejmy złudzeń - ani Donaldowi Tuskowi, ani Jarosławowi Kaczyńskiemu żadne zawieszenie broni nie jest potrzebne. Co więcej, ono jest niemożliwe, bo potraktowane zbyt serio musiałoby oznaczać albo koniec normalnego w demokracji sporu, albo natychmiastowy skok sondażowy jakiejś trzeciej siły politycznej - pisze w DZIENNIKU Michał Karnowski.

Szef doradców premiera Donalda Tuska jest gotów wyjasnić prezydentowi wszystkie wątpliwości związane z reformą emerytalną. Byle tylko Lech Kaczyński nie wetował tej ustawy. "Jeśli będzie weto, to wszyscy przegramy" - przekonuje w DZIENNIKU minister Michał Boni.

Politycy muszą uważać z żartami! Wszędzie i przez wszystkich są nagrywani, sami zaczynają nawzajem sypać, kto, jak i z kogo żartował. Blady strach... - pisze w DZIENNIKU Jan Wróbel.

"Jaruzelski usiłował nawiązywać do tradycji narodowych, wprowadził rogatywki w wojsku, według niego rola Kościoła w państwie nie sprowadzała się do skansenu. W sumie jednak dążył do umocnienia socjalizmu" - tak prymas Józef Glemp ocenia w DZIENNIKU generała Wojciecha Jaruzelskiego.

Dowcipy o posmaku rasistowskim, które opowiadają sobie politycy, wydają mi się czymś na prawdę skandalicznym we współczesnym świecie - mówi DZIENNIKOWI socjolog, profesor Ireneusz Krzemiński. Marzy mi się eksperyment dziennikarzy, którzy wymyśliliby dowcipy na temat nazwisk lub wyglądu tych polityków, którzy naśmiewają się z Obamy. I zobaczyć, jak się wtedy poczują.

Fakt, że brakuje ochotników do armii, w ogóle mnie nie dziwi. Ci potencjalni ochotnicy nie mają przecież przyjść do armii pokojowej. Oni muszą mieć pewność, że będą dobrze dowodzeni. Tymczasem sprawa Nangar Khel pokazała, że polscy generałowie w większości nie potrafią dowodzić w walce - mówi DZIENNIKOWI generał Sławomir Petelicki, pierwszy dowódca GROM.

W polityce jest bardzo dużo hipokryzji. Oficjalnie wazelina wobec potężnego rozmówcy, a za plecami obrabianie mu wiadomej części ciała. Ale skoro jest się już hipokrytą, to zaleca się odrobinę dyskrecji. Gdy się nie wie, jakich kawałów nie wypada opowiadać, to trzeba chociaż wiedzieć, komu i gdzie je można mówić - komentuje opowiadanie przez polskich polityków dowcipów o Baracku Obamie publicysta DZIENNIKA Piotr Gursztyn.

Tak przynajmniej twierdzi konsultant polityczny Eryk Mistewicz. Według niego znaczy to, że rząd próbuje równoważyć realne rządzenie i PR. "Przez rok ta ekipa potrafiła to, co jest istotą polityki, dopełnić dobrą narracją, fabułą, po prostu sprzedawać swoją politykę ludziom" - twierdzi w DZIENNIKU Mistewicz.

Lech Kaczyński i Donald Tusk rozpoczęli już trzeci rok wyścigu o prezydenturę 2010. Ich spór zdaje się dominować nad wszelkimi innymi zjawiskami politycznymi. Jednak wrażenie, że polityka polska stała się grą dwuosobową, jest złudne. Gra między prezydentem i premierem dotyczy jeszcze wprawdzie zdarzeń postrzeganych jako polityczne, ale z każdym kolejnym pojedynkiem owa polityczność wyparowuje - pisze w DZIENNIKU politolog Rafał Matyja.

Czy światowy kryzys finansowy może sprawić, że nasza scena polityczna przestanie być teatrem, a stanie się forum programów, konkretnych propozycji i merytorycznych decyzji? - zastanawia się w DZIENNIKU Zdzisław Najder.

Jak najzgrabniej nazwać pierwszy rok koalicji PO - PSL? Sukces, jak twierdzi premier, czy kompromitacja, jak chce Jarosław Kaczyński? Dziennikarz powinien unikać języka partyjnej propagandy - pisze w DZIENNIKU publicysta Piotr Zaremba.

Jeśli Sarkozy chce mieć nową Europę jako partnera Francji w UE, to nie może powtarzać błędów Chiraca, który wpychał polskie elity polityczne w ramiona Busha, a polską opinię publiczną w ramiona eurosceptyków - pisze w DZIENNIKU komentator Cezary Michalski.

Depresja, samotność, brak pracy albo paniczny strach przed jej utratą. Często przedwczesna renta, bo ciężko wykonywać normalne obowiązki. Tak wygląda codzienne życie co piątego Polaka, który - jeśli wierzyć najnowszym badaniom - cierpi na nieustający ból. Czasem tak wielki, iż wybawieniem wydaje się jedynie śmierć - pisze w DZIENNIKU Renata Kim. szefowa działu społeczeństwo.

Jedną tezę postawić można na pewno: pierwszy rok rządu Donalda Tuska jeszcze trwa. Nie w sensie kalendarzowym - ale w sensie trwałości tych politycznych czynników, które określają warunki polityczne. Gdyby bowiem nie dookreślające telewizyjne paski "rok rządu PO", można by odnieść wrażenie, że wczoraj zarówno premier, jak i lider PiS Jarosław Kaczyński, hucznie komentowali nie rok, ale miesiąc czy 100 dni władzy rządu Tuska - pisze w DZIENNIKU Michał Karnowski.

Słowa Ryszarda Czarneckiego nie zasługują na jakikolwiek komentarz. Szkoda, że na taką wypowiedź stać polityka, który jeszcze do niedawna tak chętnie gościł w szeregach skompromitowanej Samoobrony - komentuje wpis na blogu polityka PiS Grzegorz Dolniak, wiceprzewodniczący klubu PO.

Jak się patrzy na nakręconych polityków PO, można zrozumieć słowa Ryszarda Czarneckiego. Określenie "na haju" jest mocne, ja bym tak mocno się nie wyraził, jednak ten komentarz dla mnie nie jest wielkim zaskoczeniem - mówi DZIENNIKOWI poseł PiS Tadeusz Cymański. To jego komentarz do wpisu na blogu Czarneckiego, który uważa, że cała Platforma jest "na haju".

W marcu 1968 roku redagowana przez Mieczysława Rakowskiego "Polityka", wyrażając poparcie dla Władysława Gomułki gromiącego protestujących studentów, pisała o tych, co "swój los i szczęście związali z socjalizmem". I taki był właśnie Mieczysław Rakowski, odgrywający - nawet po śmierci - rolę partyjnego liberała - pisze w DZIENNIKU Maciej Walaszczyk.