Dyskusja odbyła się w warszawskim Przystanku Historia – Centrum Edukacyjnym IPN im. Janusza Kurtyki.
– ocenił prowadzący spotkanie Jan Józef Kasprzyk, szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. – dodał.
"Powinno powstać już kilkanaście książek na temat PC i PiS"
Andrzej Anusz zauważył, że "Porozumienie Centrum oraz Prawo i Sprawiedliwość przez ostatnie prawie 30 lat odgrywają jedną z podstawowych ról na scenie politycznej". W jego ocenie do tej pory powinno w związku z tym powstać już kilkanaście książek czy prac dyplomowych na temat PC i PiS. Tak się jednak nie stało. – wyjaśnił.
podkreślił- dodał.
W czasie spotkania Anusz wskazał także na największe sukcesy polityki Porozumienia Centrum. W jego ocenie są to poparcie i zwycięstwo Lecha Wałęsy w wyborach prezydenckich w 1990 r., zbudowanie rządu Jana Olszewskiego i polityki związanej z kwestią niepodległości i lustracji oraz umiejętność przekształcenia PC w PiS. Natomiast za porażki uznał nieutworzenie w 1993 r. wspólnej listy PC i RdR oraz fakt, że po 1993 r. PC za późno zdecydowało się na budowanie zjednoczonego obozu wokół "Solidarności". Również kwestię relacji wokół 1995 r., kiedy trauma relacji Kaczyński-Olszewski nie została jeszcze przełamana, należy - jego zdaniem - uznać za swego rodzaju porażkę.
Prof. Wiesław Jan Wysocki przypomniał, że współcześnie przyzwyczailiśmy się do polityków zmieniających barwy partyjne. Tymczasem książka pokazuje – jak podkreślił historyk – że "są co prawda zmiany, że następuje krytyczna ocena własnej aktywności, ale jednocześnie jest pewien constans, kręgosłup polityczny". – podkreślił Wysocki.
Wątek niepodległościowy
Historyk zauważył, że w książce istotny jest także wątek nieodległościowy. – wyjaśnił Wysocki.
Drugie wydanie książki Andrzeja Anusza "Osobista historia Porozumienia Centrum. U źródeł Prawa i Sprawiedliwości" opublikował Instytut Historyczny Nurtu Niepodległościowego im. Andrzeja Ostoja-Owsianego. Jest to osobisty zapis końca PRL-u, transformacji ustrojowej i kształtowania się III Rzeczypospolitej. Anusz, który uczestniczył w tym procesie, przywołuje dokumenty, teksty wystąpień parlamentarnych i prasowych, oświadczenia, opracowania i materiały programowe partii politycznych, a także oceny, które dokumentują drogę życiową autora, jego wizję prawicowej polityki oraz liderów polskiej prawicy.
