Ambasador Niemiec pożegnał Wandę Traczyk-Stawską. Zapomniał o jednym. Burza komentarzach

"Z wielkim smutkiem żegnamy Wandę Traczyk-Stawską, zwolenniczkę dialogu w procesie polsko-niemieckiego pojednania oraz pełną pasji orędowniczkę pokoju, wolności i godności ludzkiej. Będzie nam bardzo brakowało jej głosu pełnego mądrości. Niech spoczywa w pokoju" – napisał na portalu X Miguel Berger.

"Nie doczekała symbolicznego zadośćuczynienia"

Ten wpis wywołał falę komentarzy, które dotyczyły głównie problemu odszkodowań. "Wiecie, ile wynosi łączna suma odszkodowań, wypłaconych przez RFN polskim ofiarom niemieckiej okupacji? 0 (słownie zero). Te ochłapy, które wypłacili, nazwali 'pomocą humanitarną'. Było to łącznie między 8 a 12 mld zł. Tyle wynosi budżet programu 800 plus za dwa, trzy miesiące. Zakłamane 'pojednanie'" – napisał historyk prof. Stanisław Żerko.

"Śp. Wanda Traczyk-Stawska nie doczekała nawet tego symbolicznego zadośćuczynienia, które obiecywałyście wielokrotnie omamiając polską opinię publiczną. Ostatnio w lipcu 2024 r. kanclerz pana Ambasadora mówił, że 'zastanowicie' się jak to zrobić" -dodał adwokat Bartosz Lewandowski.

O niemieckiej odpowiedzialności za zbrodnie

Na post ambasadora zareagował także europoseł PiS Arkadiusz Mularczyk. "Panie Ambasadorze, pisząc o Wandzie Traczyk-Stawskiej i polsko-niemieckim pojednaniu, nie można pominąć tego, dlaczego to pojednanie było potrzebne. Była żołnierzem AK i uczestniczką Powstania Warszawskiego. Z bronią w ręku walczyła z niemieckim okupantem. Pojednanie wymaga pamięci i prawdy – a także o niemieckiej odpowiedzialności za zbrodnie - napisał Arkadiusz Mularczyk.

Po jakim czasie ambasador Niemiec zamieścił kolejny wpis, w którym poinformował o wyłączeniu komentarzy pod postem. "Chcemy godnie uczcić pamięć osoby, która była ważnym głosem polskiego społeczeństwa. Obraźliwe i służące instrumentalizacji politycznej komentarze są tu nie na miejscu. Dziękujemy za zrozumienie" – napisał.

Zmarła Wanda Traczyk-Stawska

Wanda Traczyk-Stawska urodziła się 7 kwietnia 1927 r. w Warszawie. Była psycholożką, działaczką społeczną i uczestniczką Powstania Warszawskiego, w którym walczyła jako łączniczka i strzelec Szarych Szeregów oraz Armii Krajowej pod pseudonimami "Atma" i "Pączek".

Po upadku powstania trafiła do niemieckich obozów jenieckich. Po zakończeniu wojny ukończyła studia psychologiczne na Uniwersytecie Warszawskim. Pracowała jako nauczycielka w szkołach specjalnych dla dzieci z niepełnosprawnościami. Aktywnie uczestniczyła w życiu publicznym zabierając głos w sprawach praw człowieka, praw kobiet oraz demokratycznych wartości. Zmarła 18 sierpnia tego roku.