Max Beckmann, ur. w 1884 r. w Lipsku, zm. w 1950 r. w Nowym Jorku. Malarz, grafik i pisarz, jeden z najwybitniejszych niemieckich artystów XX wieku. Bywa uznawany za ekspresjonistę, mimo iż zwrócił się przeciwko temu nurtowi malarstwa, próbując w swej twórczości urealnić wystarczająco, jego zdaniem, abstrakcyjną rzeczywistość. Sztuka Beckmanna łączy motywy religijne i mitologiczne z krytyką społeczną. Często sięgał po maski i cyrkowe kostiumy dla alegorycznego przedstawienia postaci. Punktem zwrotnym w jego karierze była I wojna światowa. Doświadczenia z frontu, gdzie jako wolontariusz udzielał pomocy medycznej, doprowadziły Beckmanna do załamania nerwowego i w konsekwencji do radykalizacji stylu - kubistycznego przedstawiania postaci, użycia intensywniejszych kolorów. Po dojściu Hitlera do władzy artysta został określony mianem "kulturowego bolszewika" i zmuszony do emigracji. Prace w dzisiejszym numerze "Europy" prezentujemy dzięki uprzejmości Van Gogh Museum w Amsterdamie.
