Dzisiejszy numer "Europy" ilustrują prace XX-wiecznych artystów kubańskich. Swoją oryginalność sztuka kubańska zawdzięcza położeniu geograficznemu wyspy. Zawieszona między Starą Europą i Nowym Świata Kuba była terenem ścierania się odmiennych kultur. To tutaj główne nurty malarstwa europejskiego i amerykańskiego spotykały się z wpływami kolonialnymi czy tradycyjną sztuką ludową. Początki kubańskiego malarstwa sztalugowego sięgają pierwszej połowy XIX wieku. Kolejne stulecie przyniosło zainteresowanie abstrakcjonizmem, koloryzmem oraz postimpresjonizmem. Prądy te na płaszczyźnie symbolicznej i kolorystycznej pozostawały jednak pod silnym wpływem miejscowej sztuki tradycyjnej. Druga połowa XX wieku i okres po rewolucji to czas dominacji monumentalnego malarstwa dekoracyjnego (np. "Murale du Salon de Mai") i realistycznego oraz intensywnego rozwoju grafiki użytkowej. Malarstwo kubańskie stanowi cenne świadectwo przemian politycznych i społecznych, jakie przez ostatnie półtora wieku zachodziły na wyspie: dekolonizacji, poszukiwania tożsamości narodowej, rewolucji i próby zbudowania utopijnego ustroju. Prace prezentujemy dzięki uprzejmości Montreal Museum of Fine Arts, w którym do 8 czerwca czynna będzie wystawa "Cuba! Art and History from 1868 to Today".
