Dzisiejszy numer "Europy" ilustrują obrazy Fridy Kahlo (1907 - 1954). Magdalena Carmen Frida Kahlo y Calderón, bo tak właściwie nazywała się artystka, urodziła się w Coyoacán, niewielkim miasteczku na przedmieściach miasta Meksyk. Jej malarstwo ma przede wszystkim charakter osobisty i nie było związane z wielkim fermentem intelektualnym i politycznym, jaki wówczas panował zarówno w Meksyku, jak i na świecie, z czym Kahlo, aktywna działaczka komunistyczna, wiązała wielkie nadzieje. Artystką została na skutek nieszczęśliwego zbiegu okoliczności. Kiedy 17 września 1925 r. po wypadku autobusowym trafiła do szpitala z wieloma złamaniami, przemieszczonym barkiem oraz uszkodzonymi narządami rozrodczymi, lekarze nie dawali jej dużych szans na przeżycie. Malarstwo stało się dla Kahlo sposobem ucieczki od szpitalnej samotności, narzędziem ekspresji przeżyć wewnętrznych oraz walki z życiowymi wyzwaniami. Burzliwe małżeństwo ze słynnym malarzem muralistą Diego Rivierą, kolejne operacje, poronienia i niemal nieustanny ból fizyczny naznaczyły bardzo wiele z jej prac, choć z drugiej strony pozwoliły także docenić najzwyklejsze wolne od cierpień fragmenty życia. Zapytana o to, czy własną twórczość określiłaby jako surrealizm, zaprzeczyła, mówiąc: "Nigdy nie malowałam snów. Malowałam swoją rzeczywistość". Obrazy Fridy Kahlo prezentujemy dzięki uprzejmości Philadelphia Museum of Art.
