Sanatorium za granicą w ramach NFZ
Bardzo często na leczenie uzdrowiskowe wybierają się nie tylko seniorzy. Często są to także osoby, które chcą odzyskać sprawność po chorobie, wypadku lub też chorobie zawodowej. Zwłaszcza w niektórych przypadkach czas oczekiwania jest kluczowy, bowiem zabiegi oferowane przez sanatoria powinny zostać wykonane jak najszybciej. Jak informuje NFZ, jest możliwość realizacji leczenia poza granicami Polski w ramach tzw. dyrektywy transgranicznej.
Co trzeba zrobić, aby wyjechać do sanatorium za granicą?
Aby uzyskać pozwolenie na wyjazd do sanatorium za granicę, wymagane jest złożenie wniosku do Narodowego Funduszu Zdrowia o planowanie leczenia poza granicami kraju i dołączenie do niego odpowiednich załączników.
Jak czytamy na oficjalnej stronie NFZ, obowiązują 2 wzory wniosków - różni je powód, dla którego wnioskujący chce udać się na leczenie do innego kraju. I tak w pierwszej sytuacji wnioskujący jest zapisany na listę oczekujących na wykonanie określonego świadczenia w Polsce, jednak leczenie nie może zostać przeprowadzone w terminie niezbędnym. Jest to sytuacja, w której czas oczekiwania jest zbyt długi w stosunku do aktualnego stanu zdrowia pacjenta. Natomiast opcja druga to wniosek o leczenie za granicą, które jest dla wnioskującego niezbędne, a nie może zostać przeprowadzone w placówkach na terenie Polski.
Warto przy tym wspomnieć, że - jak podaje portal nfz.gov.pl - Narodowy Fundusz Zdrowia nie ma możliwości finansowania poza granicami Polski leczenia w ramach badań klinicznych, leczenia eksperymentalnego czy też leczenia, które nie należy do świadczeń gwarantowanych w naszym kraju.
Wniosek o planowanie leczenia poza granicami kraju
Wniosek jest wypełniany przez pacjenta oraz przez lekarza kierującego na leczenie za granicą. Musi być to lekarz ubezpieczenia zdrowotnego czyli potocznie lekarz ”leczący na NFZ”. Musi być również ze specjalizacją II stopnia lub tytułem specjalisty w dziedzinie medycyny właściwej ze względu na zakres wnioskowanego leczenia lub badań diagnostycznych.
Do wniosku należy dołączyć kopię dokumentacji medycznej oraz polskie tłumaczenie tej dokumentacji, jeżeli jest ona sporządzona w języku obcym. Wniosek wraz z załącznikami składa się do Centrali NFZ. Można zrobić to w formie papierowej lub w formie dokumentu elektronicznego opatrzonego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem osobistym lub podpisem zaufanym.
Postępowanie wyjaśniające oraz uzyskanie zgody na leczenie za granicą
Narodowy Fundusz Zdrowia przeprowadza postępowanie, które ocenia, czy są spełnione przesłanki do tego, aby pacjent mógł wyjechać do sanatorium za granicą. Brane pod uwagę jest, czy leczenie jest świadczeniem gwarantowanym, czyli znajduje się na wykazie świadczeń gwarantowanych. Do tego zależnie od rodzaju wniosku ocenia, czy pacjent nie może być leczony w Polsce w terminie niezbędnym dla jego stanu zdrowia - czyli zbyt długo musiałby czekać na świadczenie. Lub też w przypadku drugiej wersji wniosku, NFZ sprawdza, czy leczenie lub badanie diagnostyczne nie może zostać rzeczywiście przeprowadzane w kraju oraz czy jest niezbędne do poprawy stanu zdrowia lub ratowania życia pacjenta. W wyniku postępowania wyjaśniającego prezes NFZ wydaje decyzję o skierowaniu lub odmowie skierowania na leczenie lub badania diagnostyczne.
Co zrobić, gdy NFZ odmówi zgody na pobyt w sanatorium za granicą?
Prezes NFZ może odmówić zgody na leczenie. Decyzja ta jest decyzją ostateczną i nie można się od niej odwołać. Jeżeli pacjent się z nią nie zgadza, może wnieść skargę do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od otrzymania decyzji.
