~LOL2011-12-01 16:54

...w tym czasie sikał na mikrofon,aby zagłuszyć rudego.

~xxx432011-11-24 08:11

Nowy rząd i stary kryzys





Jacek Wegner publicysta, pisarz


---

Mamy nowy rząd. A co z kryzysem? W latach 2008-2009 wtargnął podobno do naszego państwa kryzys gospodarczy - znakomita okazja dla bogatych krętaczy do bogacenia się, a przyczyna ubożenia biednych. Ówczesny rząd dreptał w miejscu, zapewniał, że kryzys nie jest groźny, nie wiedział, jak się z nim uporać. A najczęściej obwiniał za niego poprzedni gabinet, że - jak głosiła oficjalnie propaganda - nic nie zrobił, aby do niego nie dopuścić, chociaż nikt ani w Polsce, ani w USA i Unii Europejskiej wcześniej go nie przewidywał.

Tę istną ekwilibrystykę propagandową nadal uprawia rząd Donalda Tuska; premier w nowym rządzie pozamieniał jedynie miejsca i dodał do niego kilku swych adherentów skompromitowanych w oczach zdrowej części opinii publicznej.
Tymczasem z Zachodu napływa nowa fala gospodarczych niedomagań. I znów wychodzi na jaw wstydliwa niewiedza naszych wybrańców. Czy któryś odwoływał się do najbliższego doświadczenia historycznego naszych ojców, dziadów i pradziadów z II Rzeczypospolitej, którzy w latach 1929-1933 też przeżyli kryzys, ale z powodzeniem go zwalczyli? Kraj nabrał rozmachu w rozwoju gospodarczym: tylko sześć lat budowano Gdynię z portem, stworzono Centralny Okręg Przemysłowy z nowoczesnym miastem Stalowa Wola, znacjonalizowano, a zatem odwrotnie niż dzisiaj, kilka strategicznych przedsiębiorstw przemysłowych, kolej państwowa stała się jedną z najlepszych (najpunktualniejsza i najszybsza) w Europie. Ruszyły też na szeroką skalę zbrojenia. Lecz zabrakło czasu...
Tym brakiem czasu na stworzenie wojska nowocześnie (czytaj: drogo) uzbrojonego niektórzy historycy, np. Władysław Pobóg-Malinowski czy Norman Davies, tłumaczą klęskę wrześniową. I tak, wbrew temu, jak nas uczono w szkołach peerelowskich, wystawiliśmy przeciw Niemcom niepoślednie dużą armię, ale żaden kraj na świecie nie zdzierżyłby, nawet w sensie psychologicznym, zdrady swych potężnych sojuszników i drugiej, równoczesnej napaści niezliczonych mas wrogiego żołnierstwa.
Podczas kryzysu z lat 1929-1933 ograniczono działania partii politycznych, tworzono rządy fachowców. O, gdyby teraz ktoś na to wpadł! Pomysły może i są, ale nie ma możliwości, większość posłów do tego nie dopuści, przecież rządzenie przy pomocy partii politycznych to tak, jakby ustawicznie wygrywało się duże sumy w grach losowych - czyli bez pracy i wysiłku. Tymczasem głosy z niedalekiej przeszłości podpowiadają, jak nie dopuścić do biednienia Rzeczypospolitej. Paweł Jasienica w "Pamiętniku" pisze, że swego czasu słyszał od Eugeniusza Kwiatkowskiego - inżyniera, geniusza budownictwa i zarazem niepospolitego historyka (jest autorem wielu esejów o przeszłości), odesłanego w Polsce Ludowej, jak wiele innych wybitnych osobistości, do lamusa nauki i życia publicznego - taką oto opowiastkę: "W samych początkach wielkiego kryzysu rada ministrów doszła do wniosku, iż nie może on zbytnio uderzyć Polski, kraju rolniczego. Tylko jeden z członków gabinetu głosił co innego, mianowicie potrzebę wielkich robót publicznych, forsowania koniunktury przez państwo, nie zmniejszania, lecz powiększania jego wydatków. "Ale ja się nie upieram" - dodał na zakończenie i nie upierał się przy swoim. Tym jedynym, ustępliwym niestety, oponentem był Józef Piłsudski, minister spraw wojskowych".
Wszystkie rządy współczesnej Polski czynią akurat odwrotnie: nie forsują koniunktury, a przeciwnie - ograniczają ją. Toteż nasze państwo jest na granicy bankructwa i wyciąga pieniądze od obywateli, którzy w swej masie stają się coraz mniej zasobni. To, że w porównaniu z krajami wysokorozwiniętymi kryzys jest u nas nieco łagodniejszy, jest zasługą, powiedziałbym, historii. Przynajmniej tym wynagradza nam nieszczęścia, jakie zsyłała od 1939 roku. Im w cywilizacji zachodniej kraj biedniejszy, tym wstrząsy światowej gospodarki są mniej dotkliwe. Tu także los sprzyja obecnemu premierowi - dalej nie musi (oprócz formułowania górnolotnych obietnic) nic czynić, żebyśmy byli względnie mniej udręczeni kłopotami gospodarczymi i społecznymi niż, powiedzmy, Grecy, Włosi czy nawet - relatywnie - Amerykanie.
A jednak mamy, owszem, ciężki kryzys państwa. Paraliżowane jest rozrastającą się wciąż biurokracją. Czujemy się niczym w świecie Orwella cały czas obserwowani przez urzędników państwowych, którzy jak w Rosji carskiej stają się samoistną kastą uprzywilejowaną. I nie daj Boże coś uczynić wbrew przepisom - od razu kary i sądy. A sądy, opanowane w znacznej części przez dawnych klientów PZPR i ich następców, ferują wyroki oczekiwane przez rząd biurokratyczny.
Nie jesteśmy wolni we własnym zewnętrznie wolnym (na razie?) kraju. I to jest kryzys, stary kryzys naszego nowego państwa.
Niedawno na promocji mojej książki "Biesy sarmackie" ktoś w dyskusji zapytał, co ważniejsze: silne państwo czy wolność obywateli? Dylemat, zaiste, akademicki. Przecież ani nasze państwo nie jest silne, słychać nawet hiobowe wieści, że prawie nie mamy armii, ani my nie jesteśmy wobec niego, w nim, wolni. A poza tym jedna rzeczywistość nie wyklucza drugiej, przeciwnie, obie z siebie wynikają. Musimy mieć maksymalną wolność obywatelską i jak najsilniejsze państwo - politycznie, gospodarczo, naukowo, społecznie, militarnie. I to, że go nie mamy, jest, powtarzam, największym kryzysem III Rzeczypospolitej. Nowo-stary rząd nie dopuszcza myśli o słabości państwa i braku wolności obywateli, więc tego kryzysu nie zażegna.
Co zatem musi się wydarzyć, zanim wybierzemy, jeśli wybierzemy, nowy rząd - naprawdę mądry, altruistyczny, znający dzieje i umiejący pokornie wyciągać z nich wnioski? Rząd na miarę naszej wielkiej tradycji republikańskiej, naszych aspiracji cywilizacyjnych!

~redhunter2011-11-23 23:58

Ja wtedy siedziałem na sedesie i POdtarłem sie plakatem Donka matołka.

~A CO JA WTEDY ROBILEM?2011-11-22 09:02

MASTURBOWALEM I POSIALEM TO CO MIALEM.

~weronikapolka2011-11-21 20:37

o matko czy to mozna bylo pokazac takie zdjecia ojej!!!rozmowa przez komorke to wydarzenie na miare rozdania oskarow?nie robmy jaj po co one komu?

~nsdapis2011-11-21 19:28

Wot, kultura. Całkiem, jak w rodzinnej Odessie u Klaksztajnów na (specyficznym) podwórku.

~Figa2011-11-21 16:43

A jak Tusk co go premierem nazywają rozmawia z kolegami z ławy " rządowej " i chichocze pod czas wystąpień i pytań posłów to Szanownych redaktorów to nie razi" nie bulwersuje? , to jest naturalne u Szanownego pana premiera, to taka jego kultura osobista?, lekceważenie posłów?, pycha , buta. Co to bawimy się w Indie i będziemy budować ołtarze świętym krowom, i będziemy oddawać im hołdy? No to panowie redaktorzy NA KOLANA ! ! !

~Obserwator2011-11-21 15:18

Takiej ciemnoty i zascianka ja jeszcze nie czytalem. Panno Annastasia (zaloze sie
ze panna) Pani jest na pziomie rozwoju wczesnych panstw afrykanskich i tych
prymitywow jest w Polsce 30%,horror, poddani kacyka Kaczynskiego.

~MALOLAJ2011-11-21 10:29

...PALIKOT.TAK TRZYMAJ

~Kazik2011-11-21 08:28

po wypowiedziach i zachowaniu pisdzielcow musze powiedziec ze Polska miala szescie ze Kaczynskiego nie wybrano.