Po RFN i – przewodzącej obecnie pracom UE – Austrii ocieplenie stosunków z Moskwą sygnalizują również Włochy. W ślad za nimi pójdzie najpewniej Francja. Co więcej, układanie się państw UE z Rosja ma antyamerykańskie tło ze względu na wojnę celna, która Unii wypowiedział Donald Trump.
Izolacja Kremla związana z aneksją Krymu i zajęciem części Donbasu po czterech latach przechodzi do lamusa. Wszystko dzieje się mimo tego, że Rosjanie nasilili, a nie zmniejszyli, presję militarną na wschodzie Ukrainy.
komentowała Merkel na wspólnej konferencji prasowej z Putinem. Zaraz jednak dodała, że chce „dobrych stosunków z Rosja”.
Putin – doskonale zdając sobie sprawę z tego, jakie znaczenie dla szefowej rządu ma kryzys związany z niekontrolowanym napływem migrantów, zapewniał, że jest zwolennikiem ich jak najszybszego powrotu do Syrii.
Większość obszarów, na których Niemcy szukają porozumienia z Rosjanami, narusza polskie interesy strategiczne. Oba państwa są zainteresowane rozwojem Nord Stream 2 po dnie Bałtyku, zalaniem UE gazem ze Wschodu i tym samym powołaniem duopolu na rynku surowców (z Moskwa w roli dostawcy i Berlinem w roli hubu energetycznego).
Polska z kolei promuje dywersyfikacje źródeł surowców (m.in. o USA i LNG z tego kraju) oraz liberalizację rynku. Niemcy maja również wspólne z Rosjanami interesy w wojnie celnej z USA – oba państwa obawiają się skutków wprowadzenia taryf m.in. na aluminium i stal. Berlin nie jest tez zainteresowany rozszerzaniem sankcji na Kreml w obszarze bankowości i energetyki w obawie, ze odbije się to na kondycji niemieckich firm zaangażowanych w niemiecko-rosyjskie projekty (m.in. Wintershall). Zbliżone jest tez stanowisko w kwestii utrzymania – wypowiedzianego przez USA – porozumienia atomowego z Iranem.
– mówi w rozmowie z DGP przedstawiciel polskich władz. Po sobotnim spotkaniu w Mesebergu i wizycie Putina w Austrii – coraz bardziej jednoznacznie prorosyjskiej – widać, że zaczyna się on spełniać.
Dziennikarz „Dziennika Gazety Prawnej” od powstania tytułu w 2009 r. Wcześniej pracował w „Dzienniku”.
Absolwent stosunków międzynarodowych na Uniwersytecie Warszawskim. Zawodowo zajmuje się tematyką światową, zwłaszcza państwami Europy Wschodniej. Współautor książek: „Wilki żyją poza prawem. Jak Janukowycz przegrał Ukrainę” (2015), „Kryształowy fortepian. Zdrady i zwycięstwa Petra Poroszenki” (2016), „Czarne złoto. Wojny o węgiel z Donbasu” (2020), „Partyzanci. Dziennikarze na celowniku Łukaszenki” (2021).
Laureat nagród dziennikarskich: Belarus in Focus 2012, Grand Press 2018 w kategorii dziennikarstwo specjalistyczne, Nagrody im. Dariusza Fikusa 2019.
Mówi po angielsku, rosyjsku, ukraińsku i białorusku, uczył się również chorwackiego, esperanto, greckiego, japońskiego, niemieckiego i rumuńskiego.