ur. 1931
To jedna z wielkich osobowości polskiej literatury. Zajmuje w niej osobne i szczególne miejsce. Jej oryginalna twórczość w pełni rozkwitła w latach 60. Najbardziej znana jako poetka, jest także autorką sztuk teatralnych, powieści ("Postoje pamięci", 1964; "Ptaki dla myśli", 1971) i opowiadań. Estetyczny i filozoficzny fundament jej poezji to doświadczenie ułomności cywilizacji, katastrofizm, ból przemijania, równoważone jednak zachwytem nad naturą, światem, przyrodą i panteistyczną wręcz miłością życia. Jest autorką wielu znakomitych tomów wierszy. Najważniejsze z nich to: "W rytmie korzeni" (1963), "Smuga i promień" (1965), "W rytmie słońca" (1974), "Żalnik" (1989), "Wielka pauza" (1996). Ostatni to wydany w ubiegłym roku, zachwycający krytykę i czytelników, nominowany do nagrody Nike tom "Supliki". Tłumaczona na wiele języków. Laureatka wielu nagród polskich i zagranicznych.
p
Góry dymią chmurami
morze chmur pod stopami
czym się stanę gdzie będę
gdy pod ziemią zasiędę
Będę dymem i cieniem
będę trawy korzeniem
i imieniem bez brzmienia
i wargami kamienia
rozdzielę się ze sobą
już nie będę osobą
a me imię bez brzmienia
zmielą wargi kamienia
(2002; powrót z Arpino)
tytuł niech sterczy nad wierszem jak komin
którym ulatnia się dusza
mowy obróconej w słup
strofy
głoska na oślep dryfuje ku innej głosce
by się zespolić z nią
dla pełnego wyrazu
to słowo chce sobie zaskarbić
twoją pamięć
to słowo chce uzyskać
jeszcze jedną odpowiedź
to słowo chce zyskać na czasie
pragnie zdobyć miejsce
w pierwszych szeregach mowy
