Gustav Klimt, ur. w 1862, zm. w 1918. Czołowy przedstawiciel wiedeńskiej secesji, jeden z najbardziej rozpoznawalnych artystów Art Nouveau. Ukończył projektowanie wnętrz w słynnej Kunstgewerbeschule. Od roku 1893, kiedy wykonane przez niego na zamówienie wiedeńskiego uniwersytetu alegorie Filozofii, Medycyny i Jurysprudencji uznane zostały za pornograficzne, przestał przyjmować zlecenia instytucji publicznych i skoncentrował się na malarstwie. Portrety kobiece stanowią zapewne najbardziej rozpoznawalną część twórczości Klimta. Te z nich, które są przedstawieniami postaci mitologicznych i legendarnych, charakteryzuje zmysłowy erotyzm. Inne, do których pozowały konkretne osoby, utrzymane są w nurcie mieszczańskiej poprawności obyczajowej, wyróżniając się wzorzystymi tłami. Co znamienne, ubrania bohaterek stanowią raczej część tła niż portretowanych postaci (na okładce portret Friederike Marii Beer, 1916). Historycy sztuki zwracają uwagę na eklektyzm malarstwa Klimta, na które widoczny wpływ miała sztuka starożytnego Egiptu, klasycznej Grecji, Dalekiego Wschodu, Bizancjum czy ryciny Dürera. Zwraca się także uwagę na częste i korespondujące ze współczesną Klimtowi freudowską psychonalizą użycie symboli. Do rangi ikon kultury popularnej urosły stworzone przez artystę portrety par kochanków w złocistych szatach - słynny "Pocałunek" oraz prezentowane w dzisiejszym numerze "Spełnienie" (1909, powyżej).
