Wiadomości - Opinie

"W Internecie rodzi się bunt" - pisał Eryk Mistewicz, zapowiadając, że w wyniku kryzysu ekonomicznego powstanie nowa polityczna siła oparta na młodych miejskich profesjonalistach - Pokoleniu Golden Line. Piotr Gursztyn polemizuje z Mistewiczem - według niego Pokolenie Golden Line to grupa bierna i skupiona wyłącznie na sobie.

Choć i Kaczyński, i Tusk dopuszczają do polskiej polityki coraz więcej kobiet, to jednak wciąż pozostają one w cieniu mężczyzn. Dlaczego tak jest? Czyżby damy polskiej polityki były mniej kompetentne od swych kolegów? Czy może raczej mężczyźni zbyt zazdrośnie strzegą swych pozycji?

Czy złoty jest skazany na ataki spekulantów? Czy jesteśmy bezbronni wobec żonglowania polską walutą przez potężne instytucje finansowe? Takie pytania zadawano mi w ciągu ostatnich tygodni chyba kilkadziesiąt razy. I zawsze odpowiadałem: nie, nie jesteśmy bezbronni. Teraz spróbuję wyjaśnić dlaczego - pisze Marcin Piasecki, redaktor naczelny "The Wall Street Journal Polska".

Trudno po środowej konferencji u prezydenta mieć pewność, że rząd i opozycja naprawdę weszły na drogę rzetelnych negocjacji na temat euro. Mimo że nowy rzecznik rządu stwarzał wczoraj wrażenie człowieka mocno o tym przekonanego.

Jan Wróbel - zachęcony dokonaniami Ministerstwa Pracy, które wpisało na listę zawodów chiromantów i radiestetów - proponuje kolejną wielką reformę.

Sposób dyskusji o kryzysie i wprowadzeniu euro w Polsce pokazuje, że nie ma zbiorowego przywództwa - uważa Janusz Piechociński. - Nadzwyczajne sytuacje wymagają innego języka polityki w kraju, potrzebne jest wypracowanie wspólnego ponadpartyjnego stanowiska - mówi poseł PSL. Jako przestrogę podaje trudną sytuację Węgier, do której doprowadzili politycy uciekający od rzeczywistych scenariuszy.

"Forsowanie przez Tuska wprowadzenia w Polsce euro ma wymiar polityczny. Premier świetnie zdaje sobie sprawę, że walkę o wyborców wygrywa ten, kto narzuci właściwy podział sceny politycznej. Mamy się więc dzielić na mocnych zwolenników UE i europejskiej waluty i na resztę, która kracze i wątpi" - uważa socjolog Paweł Śpiewak.

My nie musimy wracać, my jesteśmy w polityce - komentuje w rozmowie z DZIENNIKIEM zapowiedź LPR powrotu do politycznej gry szef Samoobrony Andrzej Lepper. I ostrzega: - Ja jestem w terenie trzy, cztery dni w tygodniu. Po następnych wyborach wracamy do Sejmu.

Chcę w tym tekście wyjaśnić, dlaczego jestem liberałem. I dlaczego w sporze między Renatą Kim a jej polemistami o "prawo do godnej śmierci" stoję całkowicie po stronie Renaty Kim - pisze Cezary Michalski, komentator DZIENNIKA.

Ta informacja nie miała szans w zestawieniu z występami Kazia i Isabel, z "przetrzepywaniem tyłeczka Nowakowi", do których to pieszczot zachęcał premiera koalicjant, z kryzysem i PiS-em. Szczerze mówiąc, w ogóle nie miała szans, dlatego postanowiłem ocalić ją od zapomnienia - o tym, czym zajmuje się posłanka Mucha pisze Robert Mazurek.

"Obama zaskoczył wszystkich którzy myśleli, że interwencja państwa w gospodarce powinna polegać głównie na wpompowaniu pieniędzy" - twierdzi Janusz Piechociński. "Obama mówi, teraz przejrzyjmy nasze wydatki budżetowe. Oszczędzamy. Jest to polityka i polityk pragmatyczny" - ocenia poseł PSL.

Będziemy mieć znów przedterminowe wybory. Coraz głośniej o tym w Sejmie. Podawany termin to jesień 2010 r. Jeśli PO uzna to za najkorzystniejsze rozwiązanie, już wkrótce usłyszymy, dlaczego kadencja sejmu musi zostać skrócona - pisze Piotr Gursztyn.

"Tajne przez poufne" - ten tytuł filmu braci Cohen pasuje jak ulał do Julii Pitery. Jak to w życiu i w filmach bywa, dramat miesza się nieustannie z komedią. Muszę się jednak przyznać, że mam kłopoty z rozróżnieniem, co u Julii Pitery jest dramatem, a co komedią - pisze Jerzy Jachowicz.

"Gdybym był kobietą, też byłbym lepszym premierem" - mówił dziesięć miesięcy temu Donald Tusk. "Rozważałem ustąpienie ze stanowiska i przekazanie steru rządów w ręce kobiety" - przyznał niedawno Jarosław Kaczyński. Która z partyjnych koleżanek mogłaby ich zastąpić? Zobacz ranking najbardziej wpływowych kobiet w PO i PiS.

Jak z uśmiechem mówić o kryzysie - przed takim zadaniem stanie nowy rzecznik rządu. Jan Wróbel podpowiada jak umiejętnie unikać słów niepożądanych, jak wygłaszać na serio głupstwa, które ktoś wygłaszać musi i jak ujmować je w wysmakowaną poetycko formę.

Ludzie w potrzasku chcieliby często, aby zmiana ustawy, decyzja urzędnika albo wyrok sądu pozwoliły im na uczynienie czegoś, co boją się uczynić bez państwowego przyzwolenia. Ale ani rzeczą dziennikarzy, ani polityków, ani sędziów nie jest ulegać ich pragnieniu - pisze Jan Rokita.

Krytycy literaccy DZIENNIKA wręcz bili się o to, kto z nich będzie miał zaszczyt recenzowania najnowszego wiersza płomiennej Isabel - partnerki Kazimierza Marcinkiewicza. Zwyciężyła Magdalena Miecznicka z analizą nie stroniącą od metod krytyki feministycznej i głęboko zakorzenioną w tradycji - nie bójmy się tego słowa - dekonstrukcjonizmu.

Czy nowy rzecznik rządu Paweł Graś zapisze się jako silny, chociaż uśmiechnięty, człowiek z charakterem tak, jak go postrzega Zuzanna Dąbrowska. - A może w sprawowaniu nowej funkcji - wypomina Piotr Gursztyn - oprócz łamania palców przydałyby się zdolności dyplomatyczne. Jego zdaniem przez rok czasu oprócz zdarzenie z posłem Cymańskim nie było przejawów działalności Grasia.

Kiedy przy okazji mianowania Pawła Grasia nowym rzecznikiem rządu Donalda Tuska przeglądam listę dotychczasowych rzeczników, na ich określenie ciśnie mi się jedno słowo: katastrofa. Po prostu jedna wielka katastrofa - pisze Jerzy Jachowicz.

Były premier narzekał na współczesne czasy, gdy młodzi ludzie żyją "bez dzieci, ślubu, Kościoła". Ocenił to jednoznacznie: "Straszne - bez wartości, bez zasad, bez sensu. Łamią swoje sumienie". Gdzie snuł te wynurzenia? W klasztorze. Kiedy? Trzy miesiące temu.